SHARING THE SHEEP SHEARING

Het weer hier aan de kust vlak boven Kaikoura is vandaag ontzettend slecht, een soort van tropische storm, regen, regen, regen. Dat wordt dus niks met WHALE WATCHING of zwemmen met dolfijnen (alles wordt afgelast bij slecht weer, te veel zeezieke mensen...) Maar goed, we hebben nog geen schapenscheren meegemaakt, dus voor vanmiddag half twee wordt er een afspraak gemaakt. De farm ligt bijna aan het eind van het schiereiland, drie jaar geleden hebben we hier een cliff wandeling gemaakt, dat is voor vandaag geen optie. We krijgen in no-time een cursus schapen, schapen houden/fokken/scheren/wol /prijzen enz. Leerzaam en we hadden dit nog niet eerder 'live' gezien.

DE HAPUKU LODGE

BOOMHUT/TREE HOUSE

We zijn vrijdag vanuit het wijngebied naar het zuiden gereden, onderweg een zeehonden kolonie gezien, misschien wel 100, en veel kleintjes, heel schattig. Onderweg gepicknickt (zie vorige bericht) en de lodge waar we toen terecht kwamen: de Hapuku Lodge, ze hebben hier een aantal TREE HOUSES, en dat wil zeggen, 34 treden op (ook af) en dan heb je een strak ingerichte kamer met een open haard (grote denneappels om een vuurtje te beginnen) uitzicht op een hertenfarm (ja, ja, ze staan ook op het menu), tv, i-pod, koffie/thee om zelf te maken, een SPA oftewel JACUZZI en de douche met het mooiste uitzicht tot nu toe... Daarbij vriendelijk en gastvrije mensen en heerlijk eten.... Snappen jullie dat we nog een dag/nachtje extra zijn gebleven...

EEN EENVOUDIGE, DOCH VOEDZAME MAALTIJD...

Ongeveer 15 km ten noorden van Kaikoura zie je langs de kant van de weg (aan de andere kant ligt de oceaan) op verschillende plaatsen: FRESH CRAYFISH, je krijgt een bordje, plastic bestekje, bakje met thousand island saus, en voor 't geval je een hele crayfish wilt, hij wordt ter plekke voor je in twee stukken gehakt. We hebben al een week of wat met 6 nieuwe wijnglazen in de auto rondgereden, aangeschaft voor een dag als vandaag! Vanuit Los Angeles een flesje witte wijn (Semler) en die hadden we (ja, ja you've got to plan ahead') bij de Timara Lodge laten koelen. Wel vergeten mee te nemen in eerste instantie, dus 5 minuten ná ons afscheid daar stonden we alweer op de stoep...

A HEALTHY, YET SIMPLE MEAL

Along the coast towards Kaikoura you can get fresh CRAYFISH, they give you plates, lemons, sauce, there are picknick tables and they even cut the things in half for you... Wim and John had already bought wineglasses (just in case) we had a bottle of wine from Los Angeles (had it chilled at the Timara Lodge, forgot it, came back to get it 5 minutes after saying byebye) and the Swiss Army knife of Wim had a corkscrew. What more could we ask for?

HAPPY BIRTHDAY BAUKJE!

Vorig jaar waren we tenminste een keertje thuis toen Baukje jarig was, maar dit jaar is de hele familie op stap! Nietttemin hebben we haar een echte WAKE UP CALL gegeven, precies om half acht 's ochtends hebben we met z'n vieren HAPPY BIRTHDAY gezongen voor de jarige. Tijdens het diner volop op de jarige gedronken, GOOD HEALTH, HAPPY BIRTHDAY, MANY HAPPY RETURNS, enz. enz.
We belden ook nog met de rest van de familie, die verblijven nog in Noorwegen, tussen de meters sneeuw. Bente wist precies dat haar tante Baukje jarig was (ze zaten daar net aan het ontbijt). We vroegen of ze nog een taartje ging eten omdat er tenslotte een jarige was.
'nee, dat gaat niet, want Baukje is er niet bij' , was het eerlijke antwoord. Op de vraag of ze, als ze weer thuis was, misschien alsnog taart zou eten: 'nee, want dan is Baukje niet meer jarig'
Tja, da's dan een echte tegenvaller, want een lekker stukje gebak gaat er bij Bente en de rest van de familie Hendriksen wel in....
Volgend jaar toch maar thuis zijn op 26 februari!

WIM ALS FOTOGRAAF

Wim vond dat er ook maar eens een foto van mij op het log geplaatst moest worden...

Hij was erg verbaasd dat de eerste foto hoofdloos was, tweede poging lukte beter. (locatie: Longwood Lodge, naast mandarijnenboom)

Wim thought it would be nice to have my picture on the blog... since he never takes pictures he was still very suprised that he made one of a Headless Hannie the first time...

THE B BROTHERS..

't is gewoon niet eerlijk, we zitten even lang in dezelfde zon op dezelfde lokatie: Wim en John zijn gewoon tig keer bruiner... we noemen ze vanaf vandaag: THE BROWN BROTHERS!

UPDATES ON FOOD AND DRINK

Our days in New Zealand go by so very quickly! It seems just yesterday that we arrived in Auckland, that Wim and John ate their first oysters, and here we are: on the South Island with only a few more days left... We are staying now at the beautiful Timara Lodge, near Blenheim in the midst of the Marlborough wine country. After breakfast we went straight to the Cloudy Bay winery, since this is one of our most favourite New Zealand wines. (we tasted every wine they offered and W an J made notes, because they deliver to the U.K.) The next winery was Herzog, where we had an alfresco lunch, and tasted some more wine... The last one was Hunter's, John and Adrianne had had one of their red wines in Londen. We bought some bottles and we have to figure out when to drink them or whether we are taking them with us, either to Australia or to the U.K. (this is about the biggest our problems get to be..) All in all we can honestly say that this has been a very relaxing & healthy holiday so far.
Tonight our chef Louie will cook us, again, a dinner to remember...

IN THE SUMMERTIME

DINSDAG/WOENSDAG 24/25 FEBRUARI 2009 We winkelen wat in Taupo, veel keus in outdoor kleding, kopje koffie buiten (waar anders?) en dan rijden we via Tongariro National Park, richting Wellington, we hebben overnachting geboekt in de Longwood Lodge. Drie jaar geleden zijn we hier een paar dagen geweest, en jawel hoor, ze kennen Wim meteen terug! Prachtig landhuis, grote oude bomen en alles op z'n Engels ingericht. Beneden in de lounge heeft Garrick de openhaard al aangestoken en we praten bij, terwijl Marguerite voor ons een heerlijk diner kookt.
De volgende morgen rijden we de laatste 60 km. naar Wellington, we hebben een overtocht met een ferry naar het Zuider eiland geboekt. De auto mag mee, dus dat scheelt alweer v.w.b. gesjouw met al onze koffertjes en plastic tasjes... We willen inchecken, zijn keurig op tijd, blijken we bij de verkeerde firma te staan... Drie km terug, en dan blijkt die ferry ANDERHALF UUR VERTRAGING te hebben. Dus wat later dan gedacht gaan we aan boord. Ondanks een rustige zee en minstens twee reispillen ben ik redelijk misselijk, eenmaal weer aan land is dat gelukkig meteen over. Het valt niet mee om de lodge te vinden... alle wegen lijken op elkaar en ondanks dat we er drie jaar geleden waren, hebben we toch assistentie nodig. Wim en John vragen bij een tankstation en iemand biedt aan om vóór ons uit te rijden! Waar zou je zoveel behulpzaamheid tegenwoordig nog tegenkomen? Als we voor de poort van de Timara Lodge staan, bedanken we onze gids hartelijk, 'o', zegt ie 'kleine moeite, doe Louie (kok/manager) de groeten en ik hoop dat er een lekker diner voor jullie klaar staat'

ON THE ROAD AGAIN

Op tijd vertrokken uit Rotorua. Bezoek aan thermische gebied Whakarewarewa/Te Puia, omdat we nog geen echte GEYSERS hebben gezien. We wachten in een heerlijk zonnetje op de betrouwbare Prince of Wales Feathers Geyser en de Pohutu Geyser ('doen' het elk uur 2 á 3 keer). '--- morgen meer, bedtijd hier---
Vreselijk onbeleefde Japanners en Chinezen, ze duwen je gewoon opzij om foto's te maken. Ik denk dat Adrianne en ik op al hun plaatjes staan, we gingen nl. niet aan de kant.
Door naar Taupo, hapje gegeten bij hotel, daarna door naar Napier aan de kust. 2 uur heen, 2 uur terug, maar wel de moeite waard. In 1931 is er een aardbeving geweest, daarna alles weer opgebouwd in Art Deco stijl. De winkels zijn net aan het sluiten, maar Wim vindt in een Men's Outfitters nog fijn een poloshirt én blousje met zakje. We verbazen ons over de stijlvolle kleding. Blijken ze hier een grote vereniging te hebben die elk jaar een Art Deco weekend organiseert, kleding, hoeden, schoenen en de bijpassende Oldtimers. Daar hebben we er al een aantal van zien rijden. 's Avonds gegeten in hotel, we vragen of ze bij de biefstuk ook frietjes hebben, 'do you do fries?' 't opgewekte antwoord is: 'Sir, we try not to', en daar kunnen we het mee doen. We krijgen dus puree....

COMING SOON

From now on I'll post messages in English as well, because it must be a lot easier to read English instead of Dutch, for all our friends abroad . Starting tomorrow!

A DAY AT THE SPA

ZONDAG 22 FEBRUARI 2009



's morgens gebeld met de nichtjes in Groenlo, ben even helemaal van slag, maar gelukkig is Wim in de buurt! John en Adrianne krijgen ook een verdrietig telefoontje, hun huisarts is in zijn slaap overleden. Hele schok, met de bruiloft van Louise en Philip hebben we nog met hem en zijn vrouw gedanst. Blijkt wel weer dat je toch moet proberen zoveel mogelijk te genieten..

Wim en John besluiten dat het ons allemaal goed zal doen als we een dagje gaan KUREN.

Alleen:

John heeft geen zwembroek mee, dus we gaan op een MISSION IMPOSSIBLE om voor hem iets te vinden. Tig winkels in en uit, maar we slagen uiteindelijk bij The Warehouse, 't is een koopje, $ 9,95, de winter komt eraan. Adrianne en ik scoren een badpak voor dezelfde prijs, want het is toch jammer om met je goede zwempak de modder in te gaan...

We worden opgehaald en gaan naar HELL'S GATE, een groot geothermisch gebied, net buiten Rotorua met geneeskrachtige MODDERBADEN EN ZWAVELBADEN. We beginnen met een wandeling langs alle geothermische aktiviteit, en het stinkt geweldig. Daarna met z'n allen in een MUD BATH, koud (héél koud) douchen, dan in een warme poel, dan douchen, dan een kopje speciale Manuka thee en dan een speciale Wai Ora traditionele massage. Ik slaap al bijna in vóórdat ze begint. Als dit geen uitgerust gevoel gaat geven...

We laten ons afzetten bij het sushi restaurant waar we vanmorgen al gereserveerd hebben, en het is ontzettend lekker, we zien de kok alles ter plekke klaarmaken! Al met al een gezond dagje en we hebben allemaal rust gevonden.

AUCKLAND - ROTORUA

ZATERDAG 21 FEBRUARI 2009


Zonder problemen reizen we van Auckland naar Rotorua. Via een stukje Coromandel, langs de kust, Whangamata = lunch (niet erg frisse sushi, maar we zitten wel buiten in de zon! Het is warm, maar ook weer erg klam. We kopen o.a. wijnglazen (altijd handig om bij je te hebben) en alles op 't gebied van zonnebrand en akelige effecten naderhand. Langs de kant van de weg kopen we heerlijke appels, perzikken en speciaal voor Wim: tomaten, opnieuw een record: 11 weggegeten in ongeveer een half uur! Dankzij een plattegrondje in de Lonely Planet rijden we zo naar het hotel, en ja hoor, we hebben echt veel bagage, zeker als je al die BACKPACKERS rond ziet sjouwen. Kamers zijn eenvoudig, we frissen ons op en gaan eten. Open keuken en vooral veel op houtskool klaargemaakte gerechten. Johnny Boy ziet kans, ondanks zijn grote servet, om zijn lichtgele, schone poloshirt te voorzien van chocola op meerdere plekken...
Wandeling na het eten, winkels zijn gewoon open.
Verdrietig nieuws van 'thuis', Francis stuurt bericht dat tante Annie (zus van ons moeders) is overleden. Toen we op reis gingen, wisten we dat ze erg ziek was, maar het voelt akelig om nu zo ver van huis te zijn. Gelukkig kunnen we bellen, en dat doen we dan ook!

DAGJE MUSEUM

na het ontbijt regelen de heren van alles voor de komende dagen, daarna gaan we vanwege de stortbuien, met een taxi naar het Auckland War Memorial Museum. Van alles op het gebied van natuurlijke historie, etnologie en archeologie. Maar vooral, een van de mooiste tentoonstellingen over de Maori- en Polynesische cultuur ter wereld, oudste voorwerpen dateren van de 13e eeuw. De voorstelling met zang en dans, die een paar keer per dag wordt opgevoerd, is leuk om mee te maken. Prima manier om een regenachtige dag door te brengen! Gegeten bij Harbourside, 5 minuten lopen vanaf ons hotel, maar we zijn, ondanks de parapluutjes, helemaal doorweekt... 't lijkt Nederland wel.

Reisschema voor de komende dagen:

Morgen gaan we richting Rotorua, afhankelijk van het weer pakken we een stukje van de Coromandel mee. Verder naar Taupo en richting Wellington. Daar de ferry naar het Zuider Eiland (jakkes, met een boot, een overtocht over de Cook Strait, bij slecht weer, volgens de reisgids, EEN VAN DE ONAANGENAAMSTE STUKJES WATER OP AARDE...) Drie jaar geleden hadden we redelijk weer, maar ik dacht toch echt dat Wim toen had beloofd dat we deze tocht niet nog een keer zouden doen...

UITSTAPJES IN AUCKLAND

DONDERDAG 19 FEBRUARI 2009

We bezoeken de Sky Tower, 328 meter hoog, het hoogste gebouw op het zuidelijk halfrond.

De lift heeft een doorzichtige vloer en je kan naar buiten kijken... Adrianne heeft, net als ik, last van HOOGTEVREES, zij komt witjes uit de lift, ik ben ok. Prachtig uitzicht over de stad en op de middelste foto is ons hotel te zien, aan het einde van de pier rechts (er ligt een bootje naast) Vanaf de toren kan je bungeejumpen of een zgn. skywalk maken, dit slaan we maar over...

Als lunch eten we sushi, keus genoeg aan Japanse restaurantjes, we tellen er op weg naar de toren, toch al wel een stuk of 10... Ook grappig om te zien: de nieuwe herfst- en wintermode is binnen! 's-Middags gaan we met de gratis bus naar Kelly Tarlton's Antarctic Encounter and Underwater World. We zijn hier in 1994 ook geweest, maar het is flink groter geworden. Het is gevestigd in een voormalig rioolpompstation. Vanaf een soort roltrap ga je door een grote, doorzichtige tunnel, vissen, haaien en roggen zwemmen langs en over je heen. 's Avonds in het hotel gegeten, we snappen niet dat we om half negen al gevloerd zijn, 't zal de temperatuur en luchtvochtigheid zijn (allebei erg hoog)

WEDSTRIJD/CONTEST

Wim houdt van oesters...en hij is van plan om ze veel en vaak te eten hier op Nieuw Zeeland en waarschijnlijk ook nog wel in Australië. We zullen op een nog te publiceren bericht, precies bijhouden waar en hoeveel er genuttigd gaan worden...

Wie raadt het juiste aantal?

Laat reacties achter en we brengen iets leuks mee voor degene die er het dichtste bij zit...

Wim likes oysters, he's planning to eat them as often as possible... Guess the total amount and leave a reaction, the winner (or the one who is closest) gets something special!

OESTERS

SYDNEY COVE OYSTER BAR

WOENSDAG 18 FEBRUARI 2009
restaurant Euro, Auckland, aantal 12
DONDERDAG 19 FEBRUARI 2009
restaurant White, Hilton, aantal, 12
VRIJDAG 20 FEBRUARI 2009
restaurant Harbourside, Auckland, aantal: 12
MAANDAG 23 FEBRUARI 2009
restaurant Edgewater, Millenium Hotel,
Taupo, aantal: 12
MAANDAG 2 MAART 2009
restaurant Moji, Christchurch,
aantal: 18
DINSDAG 3 MAART 2009
zelfde locatie, zelfde aantal: 18
DONDERDAG 5 MAART 2009
The Sydney Cove Oyster Bar
Wim 12/Hannie 6
VRIJDAG 6 MAART 2009
lokatie idem, aantal 12
Front Restaurant, Sebel Hotel, aantal 6
ZATERDAG 7 MAART 2009
lokatie idem, aantal 18
ZONDAG 8 MAART 2009

restaurant Pier, aantal 5

MAANDAG 9 MAART 2009
Sydney Oyster Cove, 12
WOENSDAG 11 MAART 2009
Longitude 131*. EEN OESTER,
VRIJDAG 13 MAART 2009
Cape Lodge, Margaret River,aantal: 9
DINSDAG 17 MAART 2009
Vasse Felix, Margaret River, aantal, 12
WOENSDAG 18 MAART 2009
Cape Leeuwin Estate Winery, aantal 12
ZONDAG 22 MAART 2009
Food Pharmacy, Dunsborough, 12
DINSDAG 24 MAART 2009
Vasse Felix, 12
WOENSDAG 25 MAART
Leeuwin Estate, 12
ZATERDAG 28 MAART 2009
Strahan, Risby Cove, 12
MAANDAG 30 MAART 2009
Stanley, Xander's, aantal 22, ik 2
DONDERDAG 2 APRIL 2009
Launceston, Fish & Chips, 12
VRIJDAG 3 APRIL 2009
Freycinet Lodge, 12
ZONDAG 5 APRIL 2009
DIAMOND ISLAND RESORT, 12, H 6
MAANDAG 6 APRIL 2009
Bicheno aquarium, 12
DINSDAG 7 APRIL
St. Helens, Latris,12
WOENSDAG 8 APRIL 2009
Hobart, Sushi 2
DONDERDAG 9 APRIL 2009
Hobart, Mures, 12
ZATERDAG 11 APRIL
Mures, 12, Japanner, 2
WOENSDAG 8 APRIL
Japanner, 2
DONDERDAG 9 APRIL,
Mures, Upper Deck, 12
VRIJDAG 10 APRIL
Japanner, 2
VRIJDAG 17 APRIL

Singapore,
Harbour Grill and Oyster Bar, 17

DINNERTIME

Het restaurant EURO, waar we gisteren aten, was een beetje lawaaierig, maar het eten en de wijn waren meer dan goed. Alleen: de menukaarten waren (knal)roze en er liepen én zaten bijna alleen maar mannen... (onze ober praatte eigenlijk alleen maar met Wim en John...)
Dit alles zagen we maar door de vingers, het eten was heerlijk, veel verse vis en groenten en we waren alle vier, ondanks de dutjes, erg moe. De eerste oesters werden gegeten, en het was maar goed dat W en J deze al vantevoren hadden gereserveerd, ze kregen de laatste 24!
Op de dessertkaart stonden spannende toetjes, b.v. een deconstructed cheesecake...

wordt vervolgd...

HANDIGE REISDINGETJES!

Wim is helemaal blij met z'n opbergtasje voor z'n mobiel, trendy of niet soms? John boog zich vanmorgen over de rand van ons balkon en daar waaide meteen z'n voorzetzonnebril weg.... lag een paar verdiepingen lager op een soor balkonnetje... een handige jongen zou proberen... en dat lukte, we weten nog niet hoe, maar toen we vanmiddag terug kwamen in het hotel, lag het weggewaaide voorwerp alweer op hun kamer! Service, of niet soms?

NEED WE SAY MORE...

we gaan straks Auckland verkennen, iedereen is uitgerust en we hebben allemaal onze schoonheidsslaapjes achter de rug... later meer

NIEUW-ZEELAND!

De vlucht naar Nieuw-Zeeland ging geheel volgends planning: Wim lost 13 uur lang sudoku's op en luistert de i-pod leeg, en ik val een uur na vertrek in slaap en wordt een half uur voor het ontbijt wakker. Als het net licht begint te worden, staan we aan de grond. Strenge controles, maar iedereen is heel vriendelijk. Bij het wachten op de koffers, wordt onze handbagage nog een keer extra gecontroleerd. Met honden, Beagles, wordt gechecked of je geen fruit enz. in je tas hebt (uurtje geleden zat er nog een appel in). Ook gaan alle koffers nog een keer door een röntgenapparaat. Even later staan we in de aankomsthal, John en Adrianne zijn een uur eerder aangekomen en hebben op ons gewacht. Gezellig, even later zijn we op weg naar het Hilton in Auckland. Ligt prachtig aan de haven en is ultramodern en strak ingericht (heel rustig aan de vermoeide ogen) Hartelijke ontvangst en onze kamers zijn zelfs op dit vroege tijdstip al beschikbaar! Even douchen en dan ontbijten. Het is zo warm dat we BUITEN kunnen zitten, sapje, vers fruit, broodje met zalm... Wim en John gaan daarna meteen een tafel reserveren bij een visrestaurant, Euro, voor vanavond (first things first!), Adrianne en ik wandelen een verkenningsrondje door het centrum, en wat is het warm, wel 25*C, cappuchino op een terrasje in het zonnetje. Wim is intussen naar bed gegaan om wat slaap in te halen, ik ga lekker op het balkon zitten lezen. Tegenover onze kamer ligt een groot cruiseschip, de Royal Princess, dus er valt genoeg te kijken. Heb nog niet het gevoel dat ik er al helemaal "ben", zoveel kilometers gereisd, bij vertrek uit LA was het 9 uur vroeger dan in Nederland, nu lopen we 12 uur vóór op jullie, enne, de hele dinsdag zijn we "kwijtgeraakt" (op maandagavond weg, woensdagmorgen aankomen...)

LEAVING ON A JET PLANE

Daar zitten we dan: in de business lounge van Quantas, te wachten op onze vlucht naar Nieuw-Zeeland. J en A vliegen met een andere maatschappij, vanaf een andere terminal, maar we hebben samen een taxi naar het vliegveld genomen, alle tassen en koffers konden net mee...
We konden meteen inchecken en de koffers kwijt. De security is hier erg streng: jassen en schoenen uit, en omdat ik overal "piepte", moest ik én de riem én de haarclip uitdoen en door het röntgenapparaat laten gaan. Wim werd in de tussentijd helemaal gefouilleerd, ze geloofden niet dat hij een nieuwe heup had (hij piepte ook zo lekker...) Maar goed, na een beetje aan- en uitkleden in het openbaar mochten we toch doorlopen. Het taxfreewinkelaanbod stelde niet zoveel voor, dus zaten we al snel in de lounge. Lekker rustig, eerst een sapje, toen een glaasje wijn, iets lichts te eten, autoblad erbij en 24 uur gratis gebruik van de T-Mobile Hotspot. (even een account aanmaken, en huppekee, je kan je weblog al weer bijwerken, vóórdat Nederland ontwaakt).

'T IS BAR...

We zijn natuurlijk gewend aan hotelkamers met (mini)bar, maar deze hier in het Hilton is wel heel verrassend. Het heet de "smart cube minibar refreshment center" en het ziet eruit als een dienblad met flesjes water, doosjes en blikjes met lekkers, en met héél kleine letters op een papiertje dat er ook in staat: pas op want als je alleen maar iets OPTILT, dan wordt het al op je rekening gezet! Fijn die elektronica van vandaag de dag, voordat je het in de gaten hebt, heb je een flesje Fiji water te pakken van $10,50, een tube zonnebrandcreme van $45.00, of wat denken jullie van een doosje bonbons van $10,00? (gelukkig hou ik niet van chocola, maar anders liep de rekening toch fors op).
En om de 'service' helemaal af te maken: als je iets verwijderd, b.v.ook uit de koelkast onder het dienblad, om b.v. je eigen flesje water/wijn te koelen, dan wordt $20,00 in rekening gebracht, de zgn. restocking fee... Wim heeft hier wel weer gezien....("t is weer echte bflkkrdr...)
We gaan vandaag nog naar het Paul Getty Museum, vanavond 20.30 vertrekt onze vlucht naar Nieuw Zeeland, volgend bericht komt uit Auckland!

IT NEVER RAINS IN SOUTHERN CALIFORNIA

VRIJDAG 13/ZATERDAG 14 FEBRUARI 2009

Gisteren heeft het hier de hele dag gestortregend en dat komt bijna nooit voor, maken wij dus mooi even mee! We slapen hier goed, gemiddeld wel 8 uur per nacht, dus dat is mooi even bijtanken. We doen het rustig aan, gisteren vooral bijgepraat met Helen en Vic, in geen jaren gezien, vlak voor vertrek opgespoord via Facebook, absurd bijna om elkaar dan na pakweg 15 jaar weer te zien. (wij zijn minder aangekomen in de tussenliggende jaren, wat een geruststelling) Het is alsof we elkaar vorig jaar nog getroffen hebben, is dat een kenmerk van vriendschap? We beloven om eventueel binnenkort (= de komende jaren) naar San Diego te komen. Vanmorgen (zaterdag) hilarisch mailtje van Helen: ze hebben gisteren én in de file gestaan (lang en met slecht weer) én de verkeerde hond uit het dierenpension opgehaald... Tijdens het ontbijt bedenkt Wim dat we misschien volgend jaar onze (bejaarde) honden naar het pension kunnen brengen en jonge honden zouden kunnen ophalen... We wandelen naar de Century Shopping Mall (beetje light-shopping om erin te komen) en lunchen bij het zwembad in de zon, heel relaxed dus.

We wensen jullie allemaal een HAPPY VALENTINE'S DAY (beetje aan de late kant, maar vooruit, goedbedoeld), want dat is een hele happening hier, we kregen zelfs champagne bij het ontbijt!

BUSINESS (AS USUAL) PART 2

De Malibu Family Wines, "proud producers of Semler and Saddlerock Wines", bleek prachtig gelegen in de heuvels bij Malibu. Ze combineren wijnbouw o.a. met het houden/stallen/fokken van paarden (zijn erg te spreken over kwaliteit Nederlandse paarden en we krijgen volop tekst en uitleg over ingevroren sperma enzo), er lopen kamelen, een paar zebra's, bizons, er staan overal oude auto's/rijtuigen en foeilelijke, kitscherige beelden/kunst. Je weet niet waar je als eerste kijken moet! We worden bijzonder hartelijk ontvangen en we hebben het uitgebreid over zaken, hobby's en wijnen. De Saddlerock Chardonnay is heerlijk, alleen de combi met cola, cola light of sprite is nieuw voor ons, zo gewend aan een glaasje water..
De omgeving hier komt in veel films en commercials voor, en ook b.v. de rijtuigen en auto's die de eigenaar heeft verzameld. Wim begrijpt deze passies helemaal!
We worden per auto rondgereden over de hele estate, proeven, buiten, nog meer wijnen en beloven na thuiskomst snel hun andere wijnen te gaan proeven en promoten. Eind april komt er waarschijnlijk iemand naar Nederland om deze ontmoeting een vervolg te geven. Waar ze hier wel moeite mee hebben is het concept van twee maanden vakantie, waarschijnlijk willen en kunnen zij Nieuw Zeeland én Australië in twee weken "doen"? We houden maar gewoon ons eigen tempo aan!

BUSINESS (AS USUAL)

We hebben een goede nachtrust en worden alleen gestoord door een paar smsjes omdat de telefoons nog aanstaan. Maar het is leuk om midden in de nacht te lezen dat Bente ons mist (wij haar ook) en dat de film van ons feest in Noorwegen goede recensies heeft gekregen. Typisch Amerikaans ontbijt buffet met echt alles wat je zou kunnen eten als ontbijt, maar ook verderop in de dag. Vanuit Nederland hebben we gemaild met een winery in Malibu. Thuis hadden we vlak voor vertrek een van hun wijnen gedronken en omdat we toch in de buurt zouden zijn, was het misschien leuk om een bezoekje te brengen?! (Wim had van elke soort wijn die ze produceren 1 doos besteld). We kregen meteen een hartelijke mail terug en vanmorgen werden we opgehaald voor een serieuze wine tasting & lunch. (geen idee wáár we terecht zouden komen)

GREETINGS FROM LOS ANGELES

Ja hoor, vertel je iedereen dat je eigenlijk liever thuis wilt blijven, ben je toch helemaal teleurgesteld als de vroege vlucht naar Londen vanwege een technische storing wordt gecancelled... Iedereen naar de AANKOMSTHAL, koffers van de band, door de douane (nee, nog niks aan te geven), terug naar de VERTREKHAL, in de rij voor de ticketbalie van British Airways (en wij zijn zo ongeveer nr. 78..) Even is er bij het personeel paniek, maar al snel gaan ze alles goed regelen. Wij kunnen zo door naar de incheckbalie, waar hetzelfde aardige meisje ons opnieuw incheckt. De volgende vlucht vertrekt op tijd, eenmaal in Londen stevig doorstappen, weer een security check (opnieuw riem uit broek en schoenen uit), meteen naar de gate en met een bus naar het vliegtuig. Tjonge, lekker zo'n glaasje champagne zo vlak voor vertrek
Dan blijkt er opeens een passagier besloten te hebben om vandaag NIET mee te vliegen! Koffers moeten uit het ruim, een boel papierwerk en DRIE UUR EN TIEN MINUTEN LATER vertrekken we. (het cabine personeel dacht, vraag me niet waarom of hoe, dat ik een psychiater was en wel met de passagier zou kunnen praten...) Verder een prima vlucht en de uren vliegen voorbij. Na aankomst gaat alles redelijk snel, douane, customs, taxi, hotel, kamer en dan lekker douchen. Zelfs de internetverbinding heb ik snel voor elkaar en dat is, gezien het aantal wakkere uurtjes, helemaal niet vanzelfsprekend! Wim moet nog even knutselen omdat de stekker van de accu niet in de adaptor past, komt zo'n mesje in de koffer toch weer goed van pas. Bij jullie is het intussen 5.22, wij wachten op John en Adrianne, die zijn onderweg naar het hotel, misschien dat we nog wat gaan drinken...
Morgen meer....

BIJNA KLAAR VOOR VERTREK

Hier in 's-Heerenberg is het zo mooi en gezellig, dat je zelf ook vaak niet snapt dat je tóch op reis gaat...
Met een hele klup vanmorgen een fijne wandeling vóór vertrek gemaakt, en natuurlijk wat lekkers gegeten en gedronken met z'n allen.
Nog een fijne, relativerende opmerking van kleindochter Bente v.w.b. de duur van onze vakantie: "opa je hebt pech, anders had ik je een uitnodiging voor mijn verjaardagsfeestje gegeven!"
(met dank aan Carin, die de foto maakte!)

BIJNA OP REIS

Hoewel ons hoofd en hart er nog niet helemaal aan toe zijn, hebben we besloten om volgende week woensdag toch "gewoon" op reis te gaan. De reisplannen, ultrakort: via Londen naar Los Angeles, Californië, USA. Samen met onze vrienden John en Adrianne gaan we na een paar dagen door naar Auckland, Nieuw Zeeland. Begin maart gaan zij naar huis en reizen wij door naar Sydney, Australië. Vanuit Brisbane, via Singapore en Londen, komen we zondag 19 april weer thuis (gezond en wel).
We hopen veel en vooral opgewekte berichten te plaatsen. Vandaag is er in noordoost Australië een krokodillenalarm afgegeven, spannend, en we houden jullie dus op de hoogte!