STADSJUNGLE/THE URBAN JUNGLE

ZATERDAG 18 APRIL
DAGJE SHOPPEN IN SINGAPORE

We waren gisteren neergestreken bij het zwembad van het hotel, even de koelte opzoeken, hebben we toch nog kans gezien om te verbranden (net twee gaargekookte kreeftjes.... nee hoor, 't valt mee en we hadden nog één tube aftersun in de toilettas) Voor vandaag hadden we nog een shoppingmissie: 'n Nintendo DS Lite, 'n nano ipod en nog een leuk t-shirt (we gaan natuurlijk niet onthullen voor wie, maar degenen om wie 't gaat, zullen 't wel begrijpen).
Het was zo mogelijk nog warmer dan gisteren, we namen dus een taxi naar Sim Lin City. ALLES op het gebied van elektronica en je wordt als potentiële klant meteen geharpoeneerd. Maar wat hebben we gelachen! Wim laat zich natuurlijk niet zomaar alles verkopen. Er werd druk heen en weer gecalculeerd op een rekenmachine en we denken dat we een goede deal hebben gehad.... Maar in de reisgids stond duidelijk: degene die hier niet weet waar hij 't over heeft, komt niet met een koopje thuis.... Als we thuis zijn, zullen we de deskundigen raadplegen.



ORCHARD ROAD, SHAW HOUSE, ALLES OVER DE NIEUWSTE FILMS, GROOT SCHERM AAN DE BUITENKANT VAN HET GEBOUW




ORCHARD ROAD, SHAW HOUSE, SHOPPING MALL/HOTEL MET ENORME BOMEN OP DAKTERRAS





STATION ONDERGRONDSE, ORCHARD ROAD, FUTURISTISCH EN ER KOMT VAST DE ZOVEELSTE SHOPPING MALL

We namen een tweede taxi, nu naar China Town, volgens de tips moesten hier antiekzaken zijn... die zullen er best zijn, maar wat een mensenmassa's op weg naar... We hebben wel opgekeken van allerlei onbekende massagetechnieken: je kon je handen of je voeten in een soort van aquarium houden, daar zwommen VISJES in die dan de lichaamsdelen... In Nederland mag je tegenwoordig al niet meer een goudvis in een kom, we denken niet dat we zoiets mogen opstarten van de Partij voor de Dieren. (we hebben deze ervaring toch nog maar overgeslagen, misschien een andere keer).
We vonden het een goed idee om met 'n taxi naar het hotel te gaan en te lunchen. In de Brasserie kon je naar een buffet, het fruit werd ter plekke voor je uitgeperst, allemaal verschillende "stands" met de lekkerste, vaak kleine hapjes. Je kon b.v. zelf de ingrediënten voor een verse noodlesoep kiezen en dat werd dan meteen voor je gestoomd, heerlijk en licht verteerbaar. De mooiste toetjes, taartjes, koekjes... Goede afsluiting!



TAKASHIMAYA SHOPPING CENTRE & DEPARTMENT STORE

Mensen staan in de rij om de winkel van Louis Vuitton in te mogen... let op de man met hoed achteraan in de rij, komt hij jullie misschien bekend voor?! We hebben wel shirtjes gekocht, maar niet hier, zodat we straks met een droog en schoon t-shirtje aan in 't vliegtuig zitten.

Vooral de Food afdeling is gigantisch, eten en etende mensen en alles wat je daarbij nodig zou kunnen hebben. Alle continenten zijn er te vinden, delicatessen, een wijnshop waar de Petrus in een speciale ruimte te bekijken en te koop was ($S 2.400, maar dan had je wel een Magnum), Harrods, Fortnum en Mason, een hele supermarket met voedsel en dan nog overal restaurantjes, waar je ook trek in zou hebben, het was er te vinden!



CHINA TOWN, EEN VAN DE VELE SHOPPING CENTRA



Al met al was het weer een prima vakantiedag, alleen hebben we nog steeds niet het gevoel dat het morgen afgelopen is, zouden we in een ernstige DENIAL fase zitten....
Nee hoor, we verheugen ons op de terugreis! We gaan de koffers voor de laatste keer deze vakantie inpakken, we nemen een douche en drinken misschien nog een Singapore Sling (gisteren deze cocktail voor de eerste keer geprobeerd, hoort er hier toch bij, Wim bleef/blijft bij Heineken).

We bedanken iedereen voor het meeleven en meelezen van ons weblob en we hopen jullie allemaal de komende tijd in Nederland, of verder weg, weer te zien & te spreken!
Tot gauw, liefs,

Hannie en Wim

LAST MINUTE CALL!

We gaan zo langzamerhand de stand opmaken van het aantal genuttigde oesters... (alles keurig bijgehouden, op aantal, datum en lokatie) En echt waar: voor degene die het (bijna) goed heeft, hebben we iets leuks (en nee, dat is niet het gratis horloge dat we kregen toen we op het vliegveld in Singapore geld gingen wisselen...) Dus: mail (hendriksenhannie@hotmail.com), bel of sms ons, of laat een berichtje achter op het weblog! Verander rustig van mening en wijzig je eerste schatting... (9 weken is tenslotte een hele tijd...)

We zijn de laatste twee dagen in het Hilton in Singapore, hier kunnen we toch niet omheen:

het restaurant hier heet:

THE HARBOUR GRILL & OYSTER BAR...

AFTELLEN

Het aftellen is begonnen... we waren al van Hobart naar Brisbane gevlogen, vandaag (donderdag 16 april) naar Singapore, en zaterdag via Londen naar Schiphol...

Zoals jullie aan het filmpje kunnen zien, we zijn er ondersteboven van, dat is ook normaal als je Down Under bent! We bleven net als alle andere mensen, waarom ook niet, wachten totdat de klokken zouden luiden.... gewoon 12 keer, tel maar mee, niks bijzonders, maar toch ook wel weer symbolisch!

BRISBANE 2

UITZICHT VANAF DE CITY HALL CLOCK TOWER/PRESBETARIAN CHURCH

EPISCOPAALSE KERK

BRISBANE ARCADE, GROOT ZILVERKLEURIG OBJECT

VLAKBIJ HET CUSTOMS HOUSE, MEER DAN LEVENSGROOT, MAAR NIET ONVRIENDELIJK OF INHALIG!

BANJEREN DOOR BRISBANE

UITZICHT OP BRUG BRISBANE VANAF CUSTOMS HOUSE

DONDERDAGMORGEN, QUANTAS LOUNGE, VLIEGVELD BRISBANE

We zijn net neergestreken in de Quantas Lounge op het vliegveld, helemaal klaar om naar Singapore te vliegen. Zelfs als VAT (BTW) terug laten storten op een creditcard, Wim had in Hobart een paar oude kaarten gekocht en bij 't verlaten van Australië kan je je BTW van het aankoopbedrag terugkrijgen. Niet dat dat bedrag zo groot was, maar we wilden het eens proberen. Paspoort, instapkaart, gekochte spullen met aankoopbewijs en een wakkere jongen achter de balie: binnen 10 minuten geregeld! Nog wat nieuwe autobladen en een leesboek en nu zitten we dus in een lounge met gratis wireless internet. Kunnen we jullie nog voordat we thuiskomen helemaal up-to-date brengen. Foto's komen later, misschien dat dat in Singapore lukt.

Toen we dinsdagavond in Brisbane aankwamen, was het daar net droog na een paar dagen met fikse regenbuien. Het was hard nodig, overal water restriction borden. Koffers op de kamer en met een plattegrondje en een tip van de conciërge op weg naar een sushi restaurant. Overal nog mensen op weg, terrasjes enz. leuke sfeer. Na wat kleine navigatieproblemen restaurant gevonden. Druk! Maar toch nog twee stoelen vrij aan de lopende band. We hebben zicht op de jongen die alles klaarmaakt, en die werkt zich letterlijk in het zweet. Prima sushi en Japans bier! Voldaan terug naar hotel, kleine kamer, beetje gehorig door de liften, maar we zijn hier toch niet zo lang.

WOENSDAG 15 april, 2009

Vroeg eruit, we hebben ook voor de laatste dag nog van alles te wensen, b.v. een winkel waar ze oude landkaarten e.d. verkopen... Eerst naar de City Hall, waar ook het MoB, Museum of Brisbane is. Je kan er met een lift, gratis, de klokketoren in. We zijn te vroeg! Ze gaan pas om 10.00 uur open. Tegenover het casino is een grote markt, vooral dingen die je ter plekke kan eten, Duitse worstjes, fruit, oesters enz. Er staat ook een kraam met kaarten, helaas allemaal nieuw. Maar we hebben nog twee adressen van de conciërge gekregen. Bij het oude Customs House, heel wervend beschreven door de Lonely Planet, drinken we buiten koffie met zicht op de rivier en de brug. Ook deze is te beklimmen, helaas, geen tijd! We bekijken de wijnkaart en reserveren alvast een tafel voor vanavond. De laatste avond in Australië willen we in stijl afsluiten. De volgende antiekzaak in de Brisbane Arcade, heeft van alles, maar geen prints of maps. Terug naar het MoB, meteen met de lift naar boven, en inderdaad, prachtig uitzicht, terug naar beneden en de shop bezocht, allemaal unieke dingen door lokale kunstenaars gemaakt. We bezoeken een expositie van moderne kunst, Temperature 2. Iemand heeft een heel wandkleed gemaakt van met de hand aan elkaar genaaide gevonden briefjes (boodschappen, adressen enz.), je moet er maar opkomen! Verder hangen er aan elkaar gelaste auto onderdelen, die lijken op grote, glimmende, kruipende insecten, verder foto's van het uit elkaar halen van een stoel, de laatste stukken, wat schuim en veren ligt ervoor, thema: wanneer houdt iets op een voorwerp te zijn? We hebben de rest van de dag nodig gehad om dit alles te verwerken... Na de lunch het Commesariate Store bezocht, klein museum, een van de oudste gebouwen hier. Zij zoeken in de goudengids nog een mapshop voor ons op en daar wandelen we naar toe. Ze verkopen worldwide maps, maar dan nieuwe, voor de reiziger van vandaag de dag! Jammer, dat was dus een echte Mission Impossible en meer tijd om rond te kijken hebben we hier niet. In het hotel nog even de mensen van Maintenance/Onderhoud & Reparatie nodig gehad: ons kamerkluisje met inhoud ging niet meer open.... Met een speciaal apparaat was dat zo opgelost. We haalden onze spullen eruit, en jawel hoor, opnieuw dezelfde code ingegeven, kluis dicht, en die ging dus niet meer open. Bij vertrek nog maar even doorgegeven. Zo langzamerhand blijven we echt onder alle omstandigheden rustig.

Brisbane is een heerlijke stad om te zijn, veel oude gebouwen, veel groen, overal ben je dicht bij de rivier, vriendelijke mensen, te voet is veel te belopen, enz.

's Avonds heerlijk aan het water gedineerd en de hele vakantie zo'n beetje doorgenomen, we zijn dus klaar om naar huis te komen!

LAATSTE DAGEN IN HOBART

ZONDAG/MAANDAG 12/13 APRIL 2009

Zondag wilden we naar Port Arthur, nog een dagje historisch bezig zijn. Op het laatste stukje richting bezoekerscentrum zagen we al wel een stuk of 10 mannen in oranje hesjes het verkeer regelen.Het was tenslotte Pasen, vandaar de drukte. Om Port Arthur, een voormalige strafkolonie, te mogen bezoeken heb je een pasje nodig, je rijdt er niet even een verkenningsrondje. We zijn omgedraaid, dit blijf wel liggen tot een volgend bezoek. Richmond wilden we ook nog bezoeken, dus daar geluncht, ondanks de drukte en het tijdstip een plekje gevonden. (zelfs tijdens feestdagen kan je niet overal na 14.00 nog lunchen). We hadden al een paar antiekzaken 'gespot' toen we een parkeerplaats zochten, dus het is niet moeilijk te raden waar we ons de rest van de middag mee hebben vermaakt.
De leukste ontmoeting: een antiekzaak waar twee broers de zaak van hun ouders had overgenomen, opa en oma waren in 1953 vanuit Nederland naar Tasmanië gekomen! De jongens hadden twee zussen getrouwd, die ook weer een antiekzaak hadden, in New Norfolk. Ze gingen over een maand naar Engeland voor hun jaarlijkse inkoopsreis. Ze kenden het MECC in Maastricht. We vertelden dat we vorig jaar juni in London op een grote antiek fair waren geweest, in het Emporium. Bleken ze daar op dezelfde dag te zijn geweest. Ze nodigden ons uit om morgen een kopje koffie te komen doen!

Zo gezegd, zo gedaan, maandagmorgen terug naar Richmond, op weg daar naar toe gevraagd bij de Meadowbank winery of we er konden lunchen, helaas, volgeboekt. (tweede paasdag, bijna iedereen vrij, mooi weer...) Koffie met een koekje en weer een heel gesprek met Glen en Todd, tijdens het gesprek verkopen ze nog 'even' een mooie kast van Huon pine, en we laten al onze gegevens achter, mochten ze een keer Nederland (en ons natuurlijk) willen bezoeken.
Als tweede wasklusje vandaag (ook deze maandag hadden we in de guest laundry onze was alweer voor tienen gedaan) de auto. Er was een klein tankstation, een geldautomaat combi hogedrukwasser met een keuzeknop voor wassen&shampoo, spoelen, waxen en uit. Twee dollar erin, en huppekee, Wim kon aan de slag. Je moest wel tempo maken, ik denk dat je ongeveer 2 minuten de tijd had, dan moest er weer geld bij. Na de fotosessie van de auto, zie vorig bericht, bij The Wine Centre, tip van de broers, een broodje en een glaasje wijn, dikverdiend!
In New Norfolk nog even de winkel van de zussen/echtgenotes bezocht. Totaal ander antiek, vooral erg vrouwvriendelijk, kennis gemaakt met Donna, maar die wist natuurlijk al dat we langs zouden komen.
In Hobart bij Muldini, weer getipt door de broers, ons laatste avond maal op Tasmanië gegeten, Italiaans en zo was ook de sfeer, levendig en opgewekt.

** wie zou niet een koekje bij de koffie proberen dat MELTING MOMENT heet? 2 spritsachtige koekjes met iets van créme, maar soms ook een soort fudge ertussen....

** ook om thuis te maken: MONSTER COOKIES, grote koekjes met smarties erop (meegebakken?)

UPDATE AUTOVERHUURDER

VERVOLG EUROPCAR VERHAAL

Afgelopen vrijdag, we waren al een eind op weg naar het begin vann onze bushwalk in het zuiden van Tasmanië, kregen we de nogal botte meneer van Europcar aan de telefoon. De mededeling: de auto waar we in rondtourden moest á la minute terug naar 't vliegveld, en omgeruild worden voor een andere... We waren wel teruggereden naar het hotel, de papieren waren allemaal ok en nergens stond dat we vandaag de auto moesten ruilen... Wel hadden we een week geleden de auto voor 4 extra dagen gehuurd, maar daar was ook een bevestiging van. Vanwege Goede Vrijdag en Pasen, was het reisburo in Sydney gesloten tot dinsdag. Terugbellen met Europcar lukte niet, lijn was steeds bezet. We gingen alsnog de bush in en kregen verder geen telefoon. Tot 's avonds om een uur of negen, een smsje met de tekst dat we de auto nu moesten brengen, anders was dat een 'breach of contract' enz. enz., weer een ander nummer om te bellen... Omdat we geen zin hadden in een welles/nietes gesprek met Europcar, belden we met de 24uurs urgent assistentie lijn, die is er niet voor niets. Wel een kwestie van geduld, want je hebt natuurlijk niet meteen iemand 'live' aan de telefoon. Maar al na een kwartier of zo kon ik Hillary alles uitleggen, al onze gegevens zaten ook in haar computer en zij belde voor ons met Europcar (ik bleef wel aan de lijn, had intussen van Wim al een wijntje gekregen). Hillary kwam ook niet veel verder, 't meisje van Europcar wist nl. alleen dat er nog een auto gebracht moest worden, meer niet. We spraken af dat Hill alles aan de dagploeg zou overdragen, die zouden 's morgens met meneer Europcar bellen en daarna weer met ons.
Zaterdagmorgen, we liepen net tussen alle mooie Jags, telefoon van Peter. Tja, Europcar had zelf een foutje gemaakt, maar er stond een ietsjes kleinere auto voor ons klaar, ze hadden die van ons nodig en we zouden een refund krijgen... Een heel ander verhaal dan dat van gisteren. Wim had er zo ontzettend genoeg van, hij weigerde gewoon, we waren uitermate onvriendelijk behandeld, en omdat ze toch niet wisten waar we waren op 't eiland, hebben we Peter doorlaten geven dat we niet genegen en niet in de gelegenheid waren om de auto te ruilen. Klaar zou je denken, maar een uurtje later: meisje van Europcar aan de telefoon: we moesten NU de auto brengen, anders ging ze onze credit card belasten! We hebben gezegd dat dat niet zo'n goed idee was, de auto kwamen we dinsdag brengen en verder de groeten!
Ondertussen ben je toch de hele tijd een beetje bozig en met je gedachten en gevoel niet in de vakantiestemming die hoort bij de laatste paar dagen op Tasmanië. Maar we hebben nog een heleboel gedaan en leuke ontmoetingen gehad.
Wim besloot om de auto te wassen, voor we hem zouden inleveren, ik heb een hele fotoserie van een (bijna) schone auto gemaakt, zodat je goed kan zien dat er geen deuken/krassen etc. zijn...
Het reisburo in Sydney hebben we ongeveer hetzelfde verhaal gemaild, met de vraag of ze ons het mailadres van de State Manager van Europcar kon verschaffen.
Vanmorgen de auto volgetankt, halve kilometer vóór 't vliegveld en ingeleverd. We hebben de sleutel afgegeven, maar er was geen enkel commentaar van de dame achter de balie. Wel konden we, nadat we hadden ingecheckt, de auto nog een keer checken, in de tussentijd zou hij gewassen worden. Dit hebben we maar overgeslagen.
In ons hotel in Brisbane hebben we onze mail bekeken, Natalie van ons reisburo had al contact gehad met de State Manager van Europcar, ze gaf het mailadres, maar hij zou zelf contact opnemen! Netjes toch? Maar zo zie je maar weer, 't verhuurbedrijf zet een grote mond op, ze verwachten geen tegenspraak, misschien omdat ze erop rekenen dat buitenlanders geen problemen willen? Als ze de zaak een beetje vriendelijker hadden aangepakt, kan ik me een heel andere afloop voorstellen, zo moeilijk zijn wij toch ook niet??

BIJNA VERGETEN: krantenartikel vóór Pasen: politie van Tasmanië was van plan om tenminste iedereen een keer aan te houden, dit om het aantal (dodelijke) ongelukken tijdens de feestdagen zo laag mogelijk te houden. We hadden ze al een keer of wat op snelheid zien controleren, maar paasmaandag waren wij aan de beurt! Vlak voor Hobart: POLITIECONTROLE, we moesten van de weg, papieren en rijbewijs laten zien, en alles was natuurlijk ok. (één glaasje wijn bij de lunch, keurig, keurig)