LAATSTE DAGEN IN HOBART

ZONDAG/MAANDAG 12/13 APRIL 2009

Zondag wilden we naar Port Arthur, nog een dagje historisch bezig zijn. Op het laatste stukje richting bezoekerscentrum zagen we al wel een stuk of 10 mannen in oranje hesjes het verkeer regelen.Het was tenslotte Pasen, vandaar de drukte. Om Port Arthur, een voormalige strafkolonie, te mogen bezoeken heb je een pasje nodig, je rijdt er niet even een verkenningsrondje. We zijn omgedraaid, dit blijf wel liggen tot een volgend bezoek. Richmond wilden we ook nog bezoeken, dus daar geluncht, ondanks de drukte en het tijdstip een plekje gevonden. (zelfs tijdens feestdagen kan je niet overal na 14.00 nog lunchen). We hadden al een paar antiekzaken 'gespot' toen we een parkeerplaats zochten, dus het is niet moeilijk te raden waar we ons de rest van de middag mee hebben vermaakt.
De leukste ontmoeting: een antiekzaak waar twee broers de zaak van hun ouders had overgenomen, opa en oma waren in 1953 vanuit Nederland naar Tasmanië gekomen! De jongens hadden twee zussen getrouwd, die ook weer een antiekzaak hadden, in New Norfolk. Ze gingen over een maand naar Engeland voor hun jaarlijkse inkoopsreis. Ze kenden het MECC in Maastricht. We vertelden dat we vorig jaar juni in London op een grote antiek fair waren geweest, in het Emporium. Bleken ze daar op dezelfde dag te zijn geweest. Ze nodigden ons uit om morgen een kopje koffie te komen doen!

Zo gezegd, zo gedaan, maandagmorgen terug naar Richmond, op weg daar naar toe gevraagd bij de Meadowbank winery of we er konden lunchen, helaas, volgeboekt. (tweede paasdag, bijna iedereen vrij, mooi weer...) Koffie met een koekje en weer een heel gesprek met Glen en Todd, tijdens het gesprek verkopen ze nog 'even' een mooie kast van Huon pine, en we laten al onze gegevens achter, mochten ze een keer Nederland (en ons natuurlijk) willen bezoeken.
Als tweede wasklusje vandaag (ook deze maandag hadden we in de guest laundry onze was alweer voor tienen gedaan) de auto. Er was een klein tankstation, een geldautomaat combi hogedrukwasser met een keuzeknop voor wassen&shampoo, spoelen, waxen en uit. Twee dollar erin, en huppekee, Wim kon aan de slag. Je moest wel tempo maken, ik denk dat je ongeveer 2 minuten de tijd had, dan moest er weer geld bij. Na de fotosessie van de auto, zie vorig bericht, bij The Wine Centre, tip van de broers, een broodje en een glaasje wijn, dikverdiend!
In New Norfolk nog even de winkel van de zussen/echtgenotes bezocht. Totaal ander antiek, vooral erg vrouwvriendelijk, kennis gemaakt met Donna, maar die wist natuurlijk al dat we langs zouden komen.
In Hobart bij Muldini, weer getipt door de broers, ons laatste avond maal op Tasmanië gegeten, Italiaans en zo was ook de sfeer, levendig en opgewekt.

** wie zou niet een koekje bij de koffie proberen dat MELTING MOMENT heet? 2 spritsachtige koekjes met iets van créme, maar soms ook een soort fudge ertussen....

** ook om thuis te maken: MONSTER COOKIES, grote koekjes met smarties erop (meegebakken?)