MAANDAG = .... WASDAG!

NOORDWESTKUST/STANLEY

Bij het opstaan vanmorgen scheen de zon... helemaal niet volgens de voorspelling van de reisgidsen.... Tja, wat gaan we doen, plan A, of plan B? Het werd plan A: al voor 11 uur hadden we de was gedraaid en gedroogd! Er is hier een guest laundry, twee wasmachines, twee drogers, twee strijkplanken (de laatste hebben niet gebruikt, je kan het ook overdrijven). Prima ontbijt, gelukkig, want het diner gisteren was een beetje een ongeorganiseerde beweging. De dames in de bediening hadden het overzicht een beetje verloren, maar wijn en spijs waren goed.

Naar het noorden naar de kust gereden, volgens insidertips kon je in Stanley (klein gehucht aan de kust met 600 bewoners) de lekkerste oesters van heel Tasmanie en omstreken eten. EN DAT WAS ZO! Buiten met zicht op zee, plan A geslaagd! Het plaatsje is klein, om het andere huis een B&B en als het seizoen (duurt van december tot ongeveer april) voorbij is, dan blijft alleen het hotel open en het restaurant waar we net hebben gegeten ('just for the locals, you know")

We doen een poging om hier geld te pinnen, maar alleen met een bankpas van ANZ kan je hier terecht (gelukkig zitten we nog niet echt zonder!)

's Avonds om 21.00 uur op SPOTLIGHT SAFARI geweest. Klinkt erg spannend, maar we zaten gewoon in een verwarmde bus. De gids vertelde volop terwijl hij langzaam reed met natuurlijk: een zoeklicht om rond te schijnen. Wel veel dieren gezien, twee soorten Wallaby's, Wombats en Opossums. Leerzaam en leuk, maar op het korte stukje van de parkeerplaats terug naar onze cabin zagen we óók opossums!

Plan B: het zoeken van een kapper... wordt vervolgd....

SFEER

UITZICHT VANAF DE LODGE NAAR DE CABINS, GOED ZOEKEN EN JE ZIET ZE!



MAN HAKT HOUT




VERANDA CABIN

NIEUWS IN HET KORT VANUIT CRADLE MOUNTAIN LODGE

ZONDAG 29 MAART 2009

We zijn in een prachtig gebied, een mooie lodge, CRADLE MOUNTAIN LODGE, leuke cabin, met openhaard, niks mis mee.. alleen staat in de info wel dat ze wireless internet hebben...dus NIET!
Ik zit dus nu achter de ENE gastencomputer, die werkt een kwartiertje op $2,00. Dus moet het lukken om in die tijd even kort iets te melden. De leuke filmpjes en foto's van de wombats en wallaby's die hier overal rondhupsen, daar moeten jullie nog een paar dagen op wachten... we blijven hier nl. 3 nachten. Verder is het hier zo mooi, het regent 6 van de 7 dagen (of zoiets) maar wij gingen met regen weg uit STRAHAN en zaten vanmiddag hier in de ZON!
Morgen meer!

ZONDAGSRUST!

ORMISTON HOUSE - STRAHAN

Als we op zondagmorgen wegrijden, na alweer een hartelijk afscheid, miezert het een beetje, maar dat hoort ook wel een beetje bij een regenwoud! Het is heel rustig op de weg, we gaan over veel riviertjes, wel een heel verschil met Australië. Er is niet veel langs de weg op het gebied van picknick- of parkeerplaatsen, maar wij hebben extra reisinfo gekregen van onze gastvrouw! Ondanks de enorme kuilen rijden we naar een 'lookout' en heel in de verte zien we duinen en de oceaan. Het geluid van de golven is hier, op een kilometer of 10 afstand, nog te horen, verder horen we alleen wat vogels, kortom: zondagsrust alom!

In Zeehan bezoeken we een pioniersmuseum, veel over mijnbouw in dit gebied (zilver en ijzererts). Ongelooflijk wat een hard en gevaarlijk bestaan de mensen hier hadden! Veel foto's, machines (zelfs treinen) en voorwerpen die met de mijnbouw te maken hebben. Niet zo gek, tot 1960 was in dit gebouw de school voor mijnbouw, daarna werd het een museum, konden ze een heleboel spullen meteen laten staan (tenminste, dat denken wij).

De weg naar de Cradle Mountain Lodge ligt er mistig, nat en geheimzinnig bij vandaag, maar we zijn nog niet ingecheckt of de zon gaat schijnen! Eerst lunchen, we kiezen LAMB, maar dat is hier altijd SCHAAP, (oud lam noemen wij het steeds), maar het smaakt goed, zeker met een flesje rode wijn erbij. Met een plattegrondje op weg naar onze hut, er staan er bijna 100 (wij hebben nl. nr. 97) maar ze vallen helemaal weg in het landschap, je ziet amper dat je buren hebt. We hebben een cabin met houtkachel, buiten ligt een grote stapel hout en er hangt een BIJL klaar (eh, krijgen we hier een beetje enge filmgevoel bij, the Shining-achtig-iets zeg maar...) Wim heeft vaker met een bijltje gehakt/kachel aangemaakt, dus we zitten er weer warmpjes bij! Eerst lekker in de zon, de kachel komt later wel. Overal zijn binnendoor paadjes naar het hoofdgebouw, en overal, echt overal: wallaby's en wombats, op maar een paar meter afstand, je zou ze bijna kunnen aaien!

HOBART - STRAHAN

SALAMANCA MARKT IN HOBART

ZATERDAGMORGEN 28 MAART 2009





We waren volgens plan vroeg wakker. Of het de honger was, of dat we niet meer konden wachten om naar buiten te gaan, in elk geval waren we er snel uit nadat we een telefoontje van Baukje hadden gekregen. (een prima wakeup call trouwens, bij ons was 't bijna half 8 's ochtends). Het ontbijten, spullen in auto en naar de markt! Op zaterdag is er de Salamanca Market, veel lokale produkten (hout, fruit, koeken, braadworsten en zelfs een oliebollenkraam!).
Wel heel gezellig om rond te kuieren, overal werd muziek gemaakt, er was een Highlandband met doedelzakken, en veel jeugd: een meisje met een cello, twee broertjes, drum en gitaar, heel ingespannen bezig, terwijl de ouders er, op gepaste afstand, in tuinstoeltjes bij zaten te glunderen. We zijn naar het hotel gewandeld waar we over 14 dagen "geboekt" zijn. We hebben er 3 nachten bijgeboekt omdat we dan met de Paasdagen ook onderdak hebben. (leek ons wel zo handig om dat nu al te doen...) Rond half een weggereden naar Strahan. Afstand van 300 km en daar doe je wel 5 tot 6 uur over. Onderweg in een pub eenvoudig maar lekker gegeten. Het landschap was weids, uitgestrekt, bergen, veel kleine en grote rivieren en buiten een paar kleine plaatsjes was er helemaal niets, alleen een nationaal park. Je moet ook zeker in de gaten houden waar de dichtsbijzijnde benzinepomp is! Geen rechte stukken weg, wat dat betreft leek het wel op rijden in Noorwegen. We vonden het al met al mooi, maar erg vermoeiend en waren dan ook blij dat we rond 6 uur in Strahan aankwamen. Op een infobord ons hotel snel gevonden en daar zit ik nu achter de gastencomputer om even snel een berichtje te plaatsen. Morgen meer, we gaan zo naar een restaurant - verse vis, want we zitten hier aan het water! Het restaurant Risby lag geweldig leuk aan het water, dat zagen we, ondanks dat het al donker was. En het werd nog donkerder: ze hadden een zgn. EARTH-avond, het licht ging uit, kaarsen aan en dit alles in het kader van energiebesparing voor moeder aarde. 't Was erg knus, het eten heerlijk en we hielden er een fijn groen gevoel aan over. Bij het hotel nog even in de weer geweest met het openmaken van de buiten- & kamerdeur, verwarring over welke buitendeur en welke sleutel enzo. Toch nog op tijd naar bed.

PERTH - MELBOURNE - TASMANIË

We hebben ruim tijd om rustig te kunnen ontbijten, je bestelt het in een soort van koffiebar, eerst de hoteldeur uit en op de hoek weer naar binnen.... We bestellen müesli met yoghurt en fruit en we krijgen een hoeveelheid droogvoer waar we anders een hele week mee toekunnen! (wel lekker). Zonder problemen naar vliegveld en inchecken. Dit keer wordt wel een bedrag voor extra bagage in rekening gebracht, maar goed dat is pas de eerste keer. In de lounge van Qantas volop drankjes, fruit, kranten etc. Onze vlucht naar Melbourne blijkt geen in-flight-entertainment te hebben, d.w.z. géén muziek of film. Nu kijkt Wim toch al nooit film, maar dit keer levert het ook nog wat op. Voor het "ongemak" krijgen we p.p. $20,-- om in de tijdschriften/boekenstand te besteden. Twee autobladen, één leesboek en een sudoku puzzelboek, want helaas, ik ben nu ook 'besmet'... Een paar puzzeltjes o.l.v. Wim geprobeerd, tja, dan wil je toch je eigen EASY boekje?! Tot nu toe heb ik altijd beweerd dat van 1 t/m 9 tellen vreselijk saai etc. was... Wim heeft trouwens STRATEGIE opties om de moeilijke puzzels op te kunnen lossen, wie heeft tips? Ik heb wat gegoogeld, maar van die tekst en uitleg werd ik na drie zinnen al duizelig. Voor dat je er erg in hebt, ben je in Melbourne, even wachten en dan door naar Hobart, Tasmanië. Vlucht van een uurtje, en rond 21.00 aankomst (tijdsverschil met Nederland is nu weer 10 uur). Europcar heeft nu een Toyota Prado voor ons klaarstaan, wat een verschil, dit is weer een auto. We vinden ons hotel (Mercure) vrij snel, auto in parkeergarage, spullen op de kamer en hup, naar de bar. We zijn te laat om nog te kunnen eten, maar een pilsje en wijntje bestellen lukt nog net! Ons diner vandaag: zakje chips! Omdat de bar sluit, de lichten gaan uit, niet het toppunt van gezellig borrelen. Biertje mee naar de kamer, nog even webloggen en morgen zien we pas echt hoe Tasmanië eruit ziet, de wekker staat op 6 uur!

MARGARET RIVER - PERTH

DONDERDAG 26 MAART 2009

Na het ontbijt laden we onze spullen vast in, we krijgen een fijne massage en daarna nemen we hartelijk afscheid van Clare en haar team. We voelden ons echt thuis, maar ja, Tasmanië wacht!
Met maar één navigatiefoutje naar het vliegveld in Perth gereden. (overal bordjes Perth, maar een met een vliegtuigje erbij, nee hoor) Dan maar een extra rondje door de stad, met het plattegrondje erbij en met een kleine detour toch het vliegveld gevonden. Autosleutels ingeleverd en een taxi naar het hotel. Het Sebel Hotel heeft ons een (gratis) upgrade gegeven naar een grotere/betere kamer, we hebben een compleet appartement, er is zelfs een wasmachine! Maar goed, we hebben de was al gedaan deze week, dus binnen 10 minuten zitten we opnieuw in een taxi, nu naar een SUSHI restaurant, Jaws Mint, net geopend. Er is plek voor 30 personen, en wij hebben niet gereserveerd.... de heel beleefde & aardige Japanse mevrouw, zegt dat we over een half uurtje kunnen bellen, Wim laat Wiba-kaartje achter. Een beetje teleurgesteld én hongerig gaan we naar de overkant, daar is een Beer Bar, en als we net zitten, ziet Wim 2 mensen het Sushi restaurant verlaten... snel naar binnen en ja hoor, we kunnen aan tafel! Ze blijken alleen geen alcoholvergunning te hebben, dus Wim gaat terug naar de BB en komt met twee flesjes Heineken in een papieren zak terug. Is trouwens heel gewoon hier het systeem van BYO (Bring Your Own) je betaalt alleen voor het ontkurken. De sushi en sashimi zijn heerlijk, lekker licht zo voor het slapen gaan!

BIRDS

We wilden de laatste dag in dit gebied een beetje spectaculair besluiten. We zijn naar het Eagles Heritage Wildlife Centre geweest. Er worden gewonde roofvogels, uilen etc. opgelapt en weer uitgezet, er is een broedprogramma en het publiek wordt opgevoed. In Australië kan je nog steeds een vergunning krijgen om roofvogels af te schieten... Twee keer per dag is er een demonstratie, geweldig om te zien, en volop info. De vogel die op mijn handschoen zit (ongeveer 5 minuten) is 18 jaar oud en de valkenier (heet dat hier ook zo?) kende haar al als ei!

Deze vogel zat vast, maar drie andere kites kwamen voor ons gevoel zo aangevlogen. Prachtig om te zien hoe ze voedsel vangen en tijdens de vlucht opeten! Een van de vogels, een whispering kite, was 4 jaar geleden opnieuw uitgezet, sinds een maand of wat weer in de buurt, de vogel landde zelfs weer op de handschoen. Allemaal een kwestie van TRUST AND REWARD kregen we te horen. Nog nooit zoveel nuttige info in zo'n korte tijd gekregen, waren helemaal onder de indruk (naderhand nog nagepraat natuurlijk). Verder was er een wandeling door een zo natuurlijke mogelijke omgeving met alle mogelijk vogels en uilen, van klein tot groot, de wedgetail eagle kan een spanwijdte van 2.80 m. halen...

Rustig een hapje gegeten en toen nog een uurtje aan het strand gelopen/gezeten. In een gehuchtje waar we doorheen reden was een gourmet shop, even naar binnen, de meest lekkere hapjes, olijven, muscatel rozijnen,kaas... nog snel wat blauwschimmelkaas en boerenkaas ingeslagen voor vanavond. Op ons 'eigen' terras met de restantjes wijn lekker opgegeten. Het weer was zo mooi, we hebben zelfs van onze buitendouche gebruik gemaakt!

Morgen na het ontbijt nog een massage, da's geen overbodige luxe na twee weken in een Nissan Patrol Common Rail over de weg gestuiterd te hebben... Daarna richting Perth, en vrijdag: Tasmanië!

TWOGETHER

We hebben vanmiddag bij Vasse Felix wijn geproefd én geluncht (oesters!). Zowel de wijnen als het eten vinden we hier erg goed. Er staan nog niet zoveel foto's van ons tweeën op het weblog, vandaar dat Wim aan de serveerster vroeg of ze een foto wilde maken... vanwege dat we getrouwd waren... (we hebben haar daarna nog wel het aantal huwelijksjaren verteld). Zoals jullie zelf kunnen zien: het gaat prima met ons!

WASDAG!

Het is niet alleen ontspannen en niksen in de vakantie, er moet af en toe ook 'gewerkt' worden.... We willen vrijdag graag met een koffer vol schone kleren naar Tasmanië. Onze lodge heeft geen laundry service, maar dat is geen probleem: in Dunsborough, 5 minuten hier vandaan, heeft een combi van dry cleaning en laundromat. We kochten 1 pakje wasmiddel, BRIGHT, kan met zo'n merknaam alleen maar voor schone was

zorgen, en we wisselden wat papiergeld om in 1 dollar muntjes. Tekst en uitleg staat aan de binnenkant van de wasmachine deksel, easy, en binnen een paar minuten hadden we de boel draaiende. Wim weet nu ook hoe alles werkt. De timer gaf aan hoeveel tijd we hadden vóórdat alles in de droger kon. Even naar het postkantoor en de boekwinkel, je kan hier boeken inleveren en weer pre-loved books, of nieuwe, uitzoeken. Was in droger en tijd om even op een terrasje te zitten. Waarom is wassen thuis zo heel anders? Daarna alles opgevouwen en een gesprekje gehad met een Australisch echtpaar. Zij logeerden vorige week ook in Cape Lodge, spraken daar niet met andere mensen, zelfs niet een good morning.... De wereld blijft klein, en we herkennen of worden herkend... een heel gesprek, zonder problemen! Maar goed, wij zitten er weer bright bij de komende dagen!

BABES AT THE BEACH

MAANDAGMIDDAG 23 MAART 2009

Na alle leerzame info bij de vuurtoren zijn we even lekker aan het strand gaan zitten! Overal zijn prachtige strandjes en druk is het nergens. De wandelpaden bij de vuurtoren waren nog steeds afgesloten. 7 Februari was er een brand, 5 dagen en en ik weet niet hoeveel hectare in de as gelegd. Gelukkig is de vuurtoren niet getroffen, er ligt ook een behoorlijke brandgang omheen. Maar goed, de geplande wandeling konden we niet maken, dus even aan het strand zitten voor verder reisoverleg. We hebben de rest van de middag verschillende galleries bezocht, vaak heel mooi glaswerk, maar ja, niet zo handig om in je koffertje mee te nemen (hetzelfde geldt voor de, glazen, flessen wijn). Het is een mooie combi in dit gebied van natuur, wijn, restaurants, kunst, véél overnachtingsmogelijkheden, stranden, leuke plaatsjes en vooral heel veel vriendelijke mensen! Na alle kunst, op ons gemak nog een wijngaard bezocht, Lamont's en daar buiten in het zonnetje lekker gegeten. Rustige maandag dus, maar: morgen is het wasdag...

CAPE NATURALISTE

MAANDAG 23 MAART 2009

CAPE NATURALISTE LIGHTHOUSE, UITZICHT EN BEZOEKERSCENTRUM, NIET GROOT, MAAR WEL INFORMATIEF!

We hebben de vuurtoren bij Cape Naturaliste bezocht. Er is hier begin februari brand geweest, alle wandelpaden etc. zijn nog niet open, maar de vuurtoren mogen we wel in. We hebben een gids die zo snel praat dat ik het af en toe opgeef om het verhaal te volgen. Wel een spectaculair uitzicht, en nee, ik heb geen last van hoogtevrees, zolang er maar een hekje is! Vroeger had je als vuurtorenwachter niet echt een relaxte baan: je tekende voor twee jaar, je had altijd dienst, als je ziek was, werd je vrouw geacht het over te nemen. Er waren drie vuurtorenwachters, al dan niet met gezinnen, eens per twee weken kwam er post, provisie en ze verbouwden zoveel mogelijk zelf. Met paard en wagen kostte het 20 uur om in Busselton, het dichtsbijzijnde dorp te komen! De hele vuurtoren kwam als bouwpakket uit Engeland, werd in 1903 geopend, wordt nog steeds in werking gehouden voor het geval de sattelieten hun werk niet doen. De lamp weegt meer dan 5 ton en draait (als we het goed begrepen hebben) in of op een bad met kwik en dat kwik moest ook nog eens om de zoveel tijd gereinigd worden! Vroeger sjouwde de vuurtorenwachter eerst met walvisolie, later met kerosine trap op/af om het licht te kunnen laten branden. Het was al met al zwaar werk en niet al te best voor de gezondheid... eens in de twee jaar was er een 'medische keuring' , als je je naam kon schrijven was het ok... Nou dan hebben we nu te maken met veel meer arbo-regels!

ZONDAGMORGEN = SPORTEN

NGILGI CAVE/DUNSBOROUGH

Als we niet met vakantie zijn, is het een goede gewoonte (van mij) om op zondagmorgen (flink) te sporten op de sportschool (ook wel eens op zaterdag) De laatste maanden was het weliswaar allemaal een beetje op een laag pitje komen te staan, maar eenmaal weer terug in Nederland... afspraak maken en gaan!

Maar goed, om een beetje zondagmorgengevoel te krijgen, hebben we vanmorgen de

NGILGI CAVE bezocht. 710 treden naar beneden, en dus ook weer een keertje omhoog... daarbij veel minder zuurstof in de lucht en af en toe een licht claustrofobisch gevoel... ZWETEN dus! Het was er erg vochtig, en behoorlijk warm, rond de 20*. Nog nooit een grot bezocht, dacht ik een fleecejack én shawl nodig te hebben + een lange broek aan. Je zag mensen op teenslippertjes met kortebroek en een t-shirtje aan.

De ingang was gewoon een gat in de grond met een hek en een trap naar beneden, niks romantisch, daarna mocht je zelf rondklimmen (wel op de trappetjes blijven, en nergens aankomen). Vroeger werd een gedeelte van deze grot ook wel als trouwlokatie gebruikt. Lekker handig in je jurk met sleepje en een struikje bloemen in de hand. Er zijn in dit gebied zo'n 300 grotten, wij vonden het wel prima zo!

We hebben als 'beloning' vanmiddag een fijne massage gehad en daarna wat lichts & lekkers gegeten bij de Food Pharmacy. Piepkuiken in 4 onderdelen op 4verschillende manieren klaargemaakt: als soep, met rijst en verse chilli, op salade met koriander en met noodles. (enne, Wim had oesters vooraf)

BEPAKKING/TRAVELLING LIGHT

Tja, 't zat eraan te komen: we hebben ook deze vakantie een nieuw koffertje (met wieltjes!) gekocht, 't was net niet de grootste uit de winkel, maar veel scheelt 't niet. We gaan vóór vrijdag kijken of we alles passend kunnen maken. Wim vond dat onze tijdelijke auto ook een tikje evenwichtiger belast moest worden i.v.m. de wegligging, vandaar deze aktiefoto's. Er zijn, helaas, geen foto's van wat er verder nog bijgeladen werd (kratje Heineken, doos bananen, twee balen hooi voor de kangoeroes). Je hebt een traktor of niet...

NATUUR

EMPIRE RETREAT

OLIJFGAARD

Dit is ons onderkomen voor de komende dagen, helemaal één met de natuur. We hebben al een wandeling gemaakt, via de olijfgaard naar de wijngaard, die helemaal omheind is. We zagen ook waarom, kangoeroes, en dat gewoon overdag! Veel vogels, vooral raven en die maken een herrie.

Verder allerlei mooi gekleurd vliegend spul waar we de namen nog niet van weten.

TOEKOMSTPLANNEN?

Wim denkt erover om een cursus wijnbouwen voor beginners te volgen als we weer thuis zijn. Kwestie van tuin anders beplanten en 't is tevens een mooi hergebruik van lege flessen, gezellige 'plukfeesten', sociaal samenscholen en zo kunnen we nog veel meer positiefs bedenken

(het nieuwe groene denken & doen, zeg maar...)

PLANNEN/PLANS

We hebben vandaag contact gehad met "ons" reisburomeisje Natalie in Sydney. Ook al zijn we nog een weekje langer in het Margaret Rivergebied, we moeten ons toch op de toekomst voorbereiden...

De auto, Wim noemt em "de traktor", gebruiken we nog een weekje langer. We vonden het niet handig om vandaag heen en weer naar Perth te rijden en dan deze auto om te ruilen voor iets beters.. je raakt toch gehecht aan je vakantievervoermiddel. Er zit een imperial op waar we met gemak de nodige dozen wijn op zouden kunnen vervoeren...(of iemand helpen bij een verhuizing, sorry broer & schoonzus, we zijn wéér niet thuis om jullie te helpen!)

Maar ja, het is deze week een kwestie van de gekochte flessen leeg drinken, want volgende week vrijdag vliegen we naar TASMANIÉ. Wim wil hier al naar toe, sinds hij er over hoorde op de LAGERE SCHOOL, en nu gaat dat dus binnenkort écht gebeuren. (avontuurlijke instelling, net als Abel Tasman, 1642, alleen wat later op pad gegaan). We hebben voor 't gemak de overnachtingen alvast laten vastleggen, er is nl. een festival gaande, druk, druk enzo, maar vast leuk en we zullen erover berichten. We blijven er zeker twee weken, en dan gaan we al richting einde vakantie...

We wilden eerst Melbourne verkennen, voordat we door zouden vliegen naar Tasmanië, maar dan is daar de hele FORMULE EEN toestand neergestreken, geen hotel (of over-the-top-duur) te krijgen, dus we gaan niet naar de races....

Today we were in touch with our travel agency girl in Sydney. Next Friday we're going to Tasmania! (flight from Perth to Melbourne, than to Hobart on Tasmania) Ever since Wim heard about this island, in elementary school, he wanted to go there so that makes it very exciting! There's some kind of festival going on, so we've booked accommodations all over the island (it is as big as Switserland). We'll be staying for two weeks, and then it's almost the end of our holiday...

TIME FLIES LIKE AN ARROW, FRUIT FLIES LIKE A BANANA....

VERHUISD/ON THE MOVE

VRIJDAG 20 MAART 2009

Vanmorgen zijn we verhuisd naar een ander adres, een paar kilometer verderop. We zijn nu in Empire Retreat, we hebben niet alleen een open air douche en openhaard (het regende alweer vandaag)) maar ook een terras met uitzicht op wijngaard, bos en bush, we hopen vanavond een kangoeroe in de achtertuin te kunnen fotograferen! We hebben een late lunch/vroeg diner gehad bij Lamont's, overal heerlijk eten en bijzonder vriendelijke medewerkders (volgens Wim mag je tegenwoordig niet meer spreken van personeel...). Het is hier geen straf om níet zelf te koken, vers & lokaal is wat hier op het menu staat! Wat hebben we veel verschillende gerechten gegeten. Vooral de tomatenjam bij de frietjes was vandaag wel heel bijzonder (we hebben even na laten vragen in de keuken wát er precies in zat, de smaak die we niet konden thuisbrengen kwam van de kardemom, terwijl ik dacht dat er komijn/caraway in zat) Gaan we thuis ook maken dus! De Shiraz 2005 van Lamont's was meer een likeur, alcoholpercentage van 15%!
Als het weer morgen nog steeds een beetje onbestendig is, dan gaan we hier wat grotten bezoeken, echt down, down under dus. Ook de wandelingen staan nog steeds op het programma, maar we hebben ook al een massage geboekt in de spa-afdeling van onze lodge. Kortom, er blijft niets te wensen over!

WIJN & MEER WIJN

We hebben de wijnhuizen uitgezocht die we willen bezoeken, en daar zijn we wel een tijdje zoek mee! Bijna overal zijn ze de hele week open, sommigen hebben een restaurant, soms alleen voor lunch, soms ook diner. We zijn dus een tijdje druk geweest om alles te 'plannen'

De afgelopen dagen hebben we deze bezocht: Vasse Felix, Cape Lavender, Brown Hill Estate, Voyager, Leeuwin Estate Winery, Serventy Estate (dicht!) Redgate, Xanadu, Lamont's, Cape Mentelle (zelfde eigenaar als Cloudy Bay op Nieuw Zeeland), Cullen.

En dat alles in willekeurige volgorde, over drie dagen verdeeld, niet dat jullie je zorgen gaan maken..... De wineries mét restaurant zijn eigenlijk allemaal prima, ze hebben allemaal een totaal verschillend menu, dus saai wordt het niet. We hebben steeds én de wijnboeken erop nageslagen én ( min of meer) proefnotities gemaakt. Dit voor het geval we, eenmaal terug in Nederland, door deskundigen ondervraagd worden...

Updates volgen de komende dagen!

WIM KOOPT BIJBEL

UITZICHT VANAF TERRAS,
KANGOEROESPOTTING!

We zijn gisteren als echte reisleiders op stap gegaan. We willen nog wat langer in dit gebied blijven, er is b.v. een wandelpad van Cape Naturaliste naar Cape Leeuwin, helemaal langs de kust en daar willen we toch een dag of wat op rondstappen. Onze Lodge bevalt prima, maar je wilt toch een beetje change of scenery, dus met de info van de buurt een paar lodges opgezocht (overal staan trouwens bordjes langs de weg: inspections welcome). We kiezen de leukste uit, terras,uitzicht op wijngaard en bushland, openair douche (binnen is er ook nog een) een fire place en een aparte spa waar je allerlei behandelingen/massages kan boeken. We gaan er vrijdag naar toe.
In Dunsborough posten we een envelop met kadootjes voor Bente, spannend voor haar, maar ze moet ongeveer 7 tot 11 dagen wachten! Er is een boekwinkel waar ze niet alleen nieuwe maar ook tweedehands boeken verkopen. Kunnen we niet zomaar aan voorbij lopen, zelfs Wim koopt voor de eerste keer een BOEK. Het is de SOUP BIBLE, handig voor zowel z'n Engels als voor een uitbreiding van z'n repertoire soepen en ander lekkers in Noorwegen (maar ook thuis).
Zal nog even wennen zijn aan de maten, b.v. cups ("cups, cups, welke kopjes moet ik dan thuis gebruiken?") en sommige woorden, stock, "nee, niet de aandelen, hier bedoelen ze de bouillon"
maar tegen de tijd dat we thuis zijn, is het boek gesneden koek!

LANGZAAM/SLOW SLOW

CAPE LEEUWIN VUURTOREN


DINSDAG 17 MAART 2009

We werden vanmorgen vroeg wakker door... regenbuien!
Tegen de tijd dat we gingen ontbijten, het restaurant is in een apart gebouw, met uitzicht over een meer, was het al weer droog, maar wat ruikt dat lekker fris & groen na zo'n buitje!
Gisteren zijn we in de auto gestapt, ieder meteen aan de goede kant, en we zijn helemaal naar het zuiden gereden. Bij kaap Leeuwin, mét mooie vuurtoren, komen twee oceanen bij elkaar, de Indische Oceaan en de Zuidelijke IJszee... ja, golfje hier, golfje daar, ik heb er een kort filmpje van gemaakt, (komt nog) zodat jullie het ook allemaal kunnen meebeleven. Verder zijn er in dit gebied zoveel wineries, dat je niet weet waar je zou moeten beginnen, misschien dat we de kaart even ophangen en dan pijltjes gaan gooien...
Nee hoor, we zijn helemaal ingelezen (da's wat anders dan ingedronken) met twee wijngidsen en de lokale info hebben we, volgens ons, de leukste (b.v. met restaurant of galerie) de beste (veel **** in de gidsen) of de dichtsbijzijnde (b.v. de Vasse Felix), of met de grappigste naam (Swings & Roundabouts, Virgin Block, of wat vinden jullie van Knee Deep?) op ons lijstje staan. We zullen geen problemen hebben om het programma voor de komende dagen te vullen.

Het internet in deze lodge is er wel.... maar 't is erg, erg langzaam, alleen al de verbinding met het wireless internet maken duurt soms 5 minuten, hotmail openen, één mailtje lezen & beantwoorden toch al snel (niet snel dus) 'n minuut of tien. Zo kom je dus wel tot rust, maar af en toe, tijdens het wachten, naar buiten kijken en dan de meest mooie vogels voorbij zien vliegen, dan vergeet je meteen dat je een computerscherm voor je hebt staan! Af en toe is het net alsof je in een grote voliére zit!

Today we drove to Cape Leeuwin, were two oceans meet, there's a lookout point, but really, the only thing you see is waves & more waves. There's a short video so you can experience it yourself!

ZONDAG RUSTDAG/DOLCE FAR NIENTE

He-le-maal uitgerust wakker worden, zonnetje zien schijnen en dan na een ontbijtje (alles vers & lekker) rustig webloggen. Wim zit buiten in de zon met een sigaar, nadat hij eerst de beursberichten heeft bekeken... Er is alleen internetverbinding in de lounges, dus ik zit nog binnen, maar met een mooi klassiek muziekje erbij, niet verkeerd voor de zondagmorgen!

We besluiten om deze hele zondag te RUSTEN, er is een zwembad, zitjes in & uit de zon, een lekker briesje, reisgidsen en een leuk boek (voor mij) een sigaartje (voor Wim).
We kunnen een lunch bestellen, een zgn. gourmet platter, en een tijdje later staat er een heleboel lekkers voor ons, op een mooi gedekte picknick tafel. (alles wordt met een golfkarretje getransporteerd, handig bedacht!) Natuurlijk een koeler met een flesje water en een flesje witte wijn erbij... Wat we voor ons hebben staan: schaal met: marron (een zoetwater crayfish), gerookte zalm, gestoomde sugarsnaps, een schaal met: biefstuk, ham, gekookt en rauw, een salade met peer, rucola en parmezaanse kaas, vers sourdough bread, geroosterde aubergine/courgette/paprika, pannacotta toetje met bosbessen, schaaltje met crackers en drie soorten kaas.... en daar heeft Wim nog een glaasje port bij gedronken... eh, de rest van de dag konden we alleen nog maar rustig, rustig, rustig zijn... (we hebben het diner 's avonds aangepast, alleen een salade....)

BACK UIT DE OUTBACK/BACK FROM THE OUTBACK

ZATERDAG 14 MAART 2009

Het gaat allemaal zo relaxed hier, je wordt opgehaald bij je hotel, chauffeur met humor op de vroege morgen (you don't have to worry about being on time, the flight from Darwin is always late), koffers ingeladen, nog wat meer passagiers opgehaald en de rit naar het vliegveld duurt maar een goed half uur. Voor de vlucht naar Perth zijn er vanmorgen niet veel passagiers. Ook dit keer gaat al onze bagage in één keer door, zonder ook maar een opmerking over bijbetalen!
We hebben de laatste dagen ook Nederlanders getroffen die in Zuid-Afrika wonen, en met hen praten we nog wat voor vertrek. Een vlucht zonder problemen, en in Perth staan we voor we het weten met onze spullen voor de balie van Europcar. Géén lange rijen, alle formaliteiten zijn zo geregeld. Met de sleutels buiten op zoek naar onze 4WD ... tjonge, daar hadden we met de hele familie gemakkelijk ingepast! (foto's komen nog!). De route naar ons verblijf, Cape Lodge in Yallingup, heb ik bij de hand en volgens het papiertje hebben we ongeveer 3 á 4 uur nodig. Wim heeft even tijd nodig om te onthouden aan welke kant van het stuur de richtingaanwijzer zit, we zien verschillende keren de ruitenwisser voorbij komen...we blijven wel aan de goede kant van de weg en dat valt met deze auto helemaal niet mee. Het is een Nissan en het kost heel wat om gewoon op de weg te blijven, Wim heeft er een uitgesproken mening over....
Onderweg een korte stop in Mandurah, weer een soort Zandvoortachtige plaats. We zitten aan de rand van een boulevard en kijken op de oceaan. Dat is dan ook het enige goede, we zijn moe en moeten even iets eten, maar we kiezen net het verkeerde eettentje. Een soort verlopen Italiaans restaurant, we bestellen een salade met gerookte zalm en ondanks de dode vliegen in de vensterbank wil Wim hier toch oesters bestellen.... Tja, ze zijn taai, ingevroren en nog niet helemaal ontdooid, niet te eten... hij moet ze later nog betalen ook! Het is een kwestie van snel wegwezen hier!
Het landschap is hier trouwens compleet anders dan waar we vandaan komen. Veel bomen, best veel groen, glooiend landschap, steeds meer wijngaarden als we zuidelijker komen. Het lijkt wel een beetje op Toscane, maar je weet dat je vlak langs de Indische oceaan rijdt. Er is niet veel verkeer, misschien ook omdat het zaterdagmiddag is. Alle aanwijzingen kloppen precies, zelfs de reistijd. Vriendelijke ontvangst en al snel zijn we in een mooie suite, met 'n eigen terrasje +gemakkelijke stoelen, Wim zit er al snel met een meer dan verdiend pilsje.
De lodge ligt in een mooi aangelegd park, de kamers zijn in verschillende gebouwen, er zijn vijvers, veel groen, veel vogels, alles ziet er mooi verzorgd uit, en het is er vooral heel rustig. Een beetje rust & uitslapen, daar zijn we wel aan toe, het waren een paar drukke, warme en lange dagen sinds ons vertrek uit Sydney. Het is hier qua temperatuur heerlijk, niet meer zo afmattend warm, maar gewoon wat wij een lekker zomers temperatuurtje zouden noemen.

We hebben hier geen netwerk voor onze mobieltjes, maar met de vaste telefoon lukt het ook prima om even met Bente te bellen. Ze kan bijna niet wachten tot ze morgen jarig is, de slingers en ballonnen zijn er al, en ze gaat naar de MegaMindyMusical, kan je het nog leuker hebben op je verjaardag? We beloven morgen weer te bellen, om dan echt te kunnen feliciteren.

Het restaurant heeft een kok die elke dag weer kookt met verse produkten uit de omgeving.
Wim probeert vooraf 3 oesters, ze zijn prima, dus bestelt hij er nog wat als voorgerecht! Veel personeel uit Frankrijk, leuk om weer eens een heel ander accent te horen. Het is deze vakantie nog niet eerder gebeurd, maar we zijn te moe om onze fles wijn (de eerste) leeg te drinken. We reserveren alvast een tafel voor morgen en dan, nog voor tien uur naar bed. Ook hier kunnen de ramen en deuren lekker open, er zijn horren, dus geen last van stekende beesten.

Morgen uitslapen!

VROEGE VOGELS/EARLY BIRDS

VRIJDAG 13 MAART 2009

De tweede ochtend komt de wakeup call om 5.15! Slaperig douchen we snel en drinken in de lounge een kopje thee. De meisjes die gisteravond werkten, staan er vrolijk en fris bij.

Wij hebben gisteren, in de buitenlucht op het balkon, dit keer echt onder de sterrenhemel, heerlijk gegeten. We zaten met z'n tienen aan tafel en voordat we het wisten was het laat... zo laat dat ik niet eens meer op de wekker wilde kijken hóe laat. Wat zo fijn is aan onze tent: je kan de blinds omhoog doen, het raam open, het muskieten screen ervoor, en dan heerlijk naar de wind en krekels luisteren (maar voor je het weet, lig je al te slapen...)

Nog voor half zes zijn we op weg, nu om de zonsopgang mee te maken bij Ayers Rock/Uluru (de aboriginal naam voor deze rotspartij) We hebben weer een andere gids & chauffeur, maar ze zijn allemaal even welbespraakt, zonder dat ze overheersend aanwezig zijn. We krijgen veel te horen over de spirituele betekenis van deze plek voor de aboriginals. In hun cultuur wordt alle kennis, overgebracht door verhalen. Een paar daarvan krijgen wij dus te horen, terwijl we rond de voet van de rots lopen, een wandeling van ong. anderhalf uur. Op sommige plekken zijn er zgn. waterholes, als het regent, stromen deze vol, en een paar bevatten nog water. Ongelooflijk als je bedenkt dat het hier overdag erg warm is. Er is vrij veel begroeiïng, bomen, struiken, b.v. de bush fig en de bush plum. Je leven zou er vanaf kunnen hangen als je water nodig had. De natuur is hier zo complex, de aboriginals weten precies hóe ze hier kunnen overleven. Er zijn binnen hun gemeenschappen (er zijn verschillende stammen) veel problemen, b.v. door gebruik van alcohol, verdovende middelen en het niet meer doorgeven van kennis & vaardigheden aan de jeugd.
De zon komt stralend op en er is een lekker briesje, we zijn echt niet de enige groep die al onderweg is, maar je kan het niet echt druk noemen. Bij een picknick plaats wordt weer een klein ontbijt verzorgd, wat wil je nog meer! (fruit, koffie/thee, croissants en damper bread, wel een aangepaste 2009 versie, maar het lijkt op het brood wat hier vroeger gebakken werd )
Tegen half 11 zijn we terug bij Longitude 131* en is er alweer een ontbijt! Daarna is het opfrissen en de laatste spullen inpakken. Nog even wat mailtjes versturen, we worden om half een weggebracht naar de "bushalte". Ook al zijn we uitgecheckt, er komt wel drie keer iemand vragen of we niet nog willen lunchen vóór vertrek of misschien nog iets willen drinken! Niks zakelijkheid, alleen maar hartelijke mensen, die zelfs nu al weten of je graag een tomatensapje drinkt (Wim) of een cappuchino. Hartelijk afscheid genomen van Beat en Marianne, adressen en telefoonnummers uitgewisseld en beloofd om elkaar in Nederland, Zwitserland of Noorwegen te treffen. Het is net alsof je van vrienden afscheid neemt die je al jaren kent.

De busreis terug is vermoeiend, we vonden het meer dan de moeite waard, maar het is niet erg om morgen weer verder te reizen. We overnachten in hetzelfde hotel, eten een klein hapje en gaan vroeg naar bed!

BUITEN/OUTSIDE

"ons" huis staat er nog niet bij

We vertelden vanmiddag wat zo'n beetje onze plannen waren voor de rest van onze trip, heeft de club (VOYAGES) die deze locatie runt o.a. ook een resort op Tasmanië, de Cradle Mountain Lodge. In de folder staat een artikel met als kop: SOUL RESTORATION, zouden we daar, na ons bezoek aan alle wijnhuizen in het Margaret River gebied niet helemaal aan toe zijn...

LONGITUDE 131* BINNEN/INSIDE

Wie zou hier niet in slaap willen vallen?

lounge met een uitzicht....

bibliotheek, hier heb ik rustig gezeten en het weblog bijgewerkt

Het is hier zó mooi, daarom wat extra foto's, eerst van binnen, dan van buiten.

WEDSTRIJD UPDATE/CONTEST UPDATE

de tussenstand van het aantal oesters dat Wim gegeten heeft, tot nu toe,

donderdag 12 maart 2009, staat ERGENS op dit weblog.....

OCHTENDGLOREN

KATA TJUTA/THE OLGAS
NATIONAL PARK

Het is toch even wennen, maar het lukt om nog voor 6 uur aan het ontbijt te zitten, Wim werkt de eitjes met bacon zonder problemen weg. We hebben vanmorgen een gids uit Brugge, België! Hij vindt het leuk om af en toe weer eens in het Nederlands te kunnen praten en wij kunnen alles navragen als we denken dat we iets niet helemaal hebben meegekregen. Af en toe is het "Australisch" zo slecht te verstaan dat we de clou af en toch missen! Allemaal water en muskietennet mee en opnieuw in een geairco-de bus op weg. De zon is net op en we gaan naar The Olgas ("the many heads"), ook een rotsformatie. Onderweg veel info over de Aboriginals en de eerste ontdekkingsreizigers. Zelfs nu zou je hier nog gemakkelijk de weg kwijt kunnen raken. Nog voor we de weg naar het park KATA TJUTA, THE OLGAS hebben ingeslagen, zien we al een DINGO! Verder zouden we hier kamelen tegen kunnen komen, er wordt geschat dat er zo'n miljoen hier in de outback rondlopen. Even uitstappen bij een KODAK PUNT, mooi aangelegd pad met trappetjes naar de top van een kleine heuvel, met inderdaad: prachtig uitzicht.

We gaan een wandeling maken, een kloof in, en het is verrassend om te zien hoeveel vegetatie hier op deze beschutte plek is. We lopen de zon tegemoet tot we niet verder kunnen/mogen. Ondertussen worden we helemaal op de hoogte gebracht: geologie komt aan bod, geschiedenis, aboriginals: problemen & toekomst leefwijze, flora, fauna en ga zo maar door, en dat alles wordt gebracht op zo'n leuke manier dat je vanzelf blijft luisteren. Eenmaal weer terug wordt er bij een picknickplaats van allerlei versnaperingen klaar gezet: koffie, thee, water, sapjes, fruit, koekjes & müesli repen! We voelen ons helemaal in de watten gelegd en als we om ongeveer 11 uur terug zijn, voelen we ons helemaal OPGELADEN EN WAKKER EN ENERGIZED! Dat is een goed teken want morgen begint het programma al vóór het ontbijt...

We eten wat fruit en terwijl Wim een dutje doet, zit ik heerlijk in de lounge met mijn eigen kleine laptopje. We zien zoveel moois en maken zoveel leuke dingen mee, dat het gewoon niet lukt om alles op het blog te krijgen...

Vanmiddag gaan we om 16.15 naar het cultureel centrum en krijgen we meer te horen over de cultuur en spiritualiteit van de aboriginals, daarna naar Uluru/Ayers Rock, weer een wandeling en dan: ZONSONDERGANG! Daarna terug voor het diner, maar het kan zijn dat er voor vanavond toch een STARLIGHT DINNER gepland wordt. We wachten af, maar een teleurstelling staat ons zeker niet te wachten.

LATER/LATER/SPÄTER

De taxi deelden we met een echtpaar uit.. Zwitserland, dus schakelen we over op Duits, we zijn tenslotte flexibel! De ontvangst lounge ziet eruit als

een halfronde grote tent, mooi ingericht, gedekte tafels aan een kant, een bargedeelte, heel belangrijk met gemakkelijke stoelen en banken in het midden en een bibliotheek gedeelte waar o.a. de computer staat die gasten kunnen gebruiken. We kiezen een welkomstdrankje en krijgen een soort introductie van wat ons te wachten staat. Voor alle gasten is een individueel programma gemaakt om zoveel mogelijk te zien/doen in de tijd die je hier bent. (meestal maar een of twee dagen) . Wij beginnen met een lunch, en we praten aan tafel verder met onze nieuwe kennissen alsof we elkaar al jaren kennen. Na de lunch wordt onze slaapaccommodatie aangewezen, het ziet er wel uit als een tent, maar dan wel een hele mooie en van alle gemakken voorzien. Zelfs vliegennetjes om over je hoed te doen als je op excursie gaat, we hebben nog geen last van steekbeesten gehad, maar hier vliegen wel veel vliegen...Er zijn ongeveer 15 van dit soort 'tenten' en allemaal hebben ze uitzicht op Uluru/Ayers Rock, verder zie je alleen maar de outback, geen wegen, bebouwing, niks... 's Middags gaan we even afkoelen in het zwembad, het is zeker tegen de 40*! Moeten we rustig aan wennen, en vooral veel water drinken.

Om 18.45 verzamelen alle gasten zich in de lounge en wandelen we een klein stukje omhoog naar de top van een duin. Van dat uitzichtspunt kunnen we 360* in het rond kijken, er zijn drankjes (champagne) en... oesters! Die hadden we zeker niet verwacht, je zit hier aan alle kanten zover van de zee vandaan. De bedoeling is om na de zonsondergang BUITEN te eten, maar: overal om ons heen zien we in de verte bliksemflitsen, schitterend, verder begint het te waaien, ook aangenaam. Dan begint het zachtjes te DRUPPELEN, en dat is heel bijzonder. Het gebeurt ong. eens in de drie maanden dat het diner buiten niet door kan gaan! Na de stortbuien in Auckland en Sydney hadden we dit al voorspeld! We gaan naar binnen en van buiten komt de geur van fris en groen en nat naar binnen gewaaid, heel rustgevend. We zijn eigenlijk nog steeds 'in gesprek' met de mensen uit Zwitserland alsof we elkaar al jaren kennen. Ze heten Beat & Marianne (intussen zijn we het U/SIE stadium al lang voorbij) en wonen vlak bij Zürich, waren vorig jaar ook 25 jaar getrouwd, twee dochters en zo zijn er wel meer overeenkomsten! Prima avond.

Het programma voor morgen begint al vroeg, de wakeup call (verplicht denk ik) wordt voor half 6 afgesproken. We laten de gordijnen en het raam open, laten het muskietenscreen voor het raam zakken en vallen in slaap met het geluid van de wind om ons onderkomen...

--

het programma begint vroeg, maar is niet verplicht, maar is zo gekozen vanwege het tijdsstip van de zonsopkomst en omdat het later op de dag te warm is.

SPRAKELOOS/SPEACHLESS/SPRACHLOS

LONGITUDE 131*

CAMEL FARM & RESTAURANT

In alle vroegte ontbijten en dan: in de bus, er gaan nog meer mensen mee en alle koffers worden ingeladen. Onze chauffeur weet onderweg van alles te vertellen, van natuur tot leuke akekdotes. Zo groen als het landschap nu is komt niet vaak voor, het heeft in november goed geregend en daarna nog een keer. De rivierbeddingen zijn wel droog, maar het water stroomt niet zo ver onder de oppervlakte. Verder liggen onder bijna de helft van Australië grote voorraden bronwater. In grote steden hier geldt soms een waterverbruiksbeperking, maar hier niet. Voordat er hier wegen waren, het Northern Territory is drie keer zo groot als Duitsland, ging alles per kamelenkaravaan. Twee keer per jaar kwamen ze voorbij, we horen het verhaal dat iemand zich hier settelde en het eerste jaar 6 mensen tegenkwam (waarvan twee van de bank, die waren niet zo welkom) Onze eerste stop is bij een kamelenfarm, je kan er 5 minuten op zitten of een paar dagen safari boeken... wij houden het bij wat vloeibaars, want goed water drinken is een must. De volgende stop is bij een roadhouse, in the middle of niks. In de jaren 70 zijn hele stukken land teruggegeven aan de aboriginals, en een familie heeft hier een camp of nederzetting. Er wordt kunst gemaakt, er is ook een galerij, we hebben niet zoveel tijd, maar weten al dat we hier op de terugweg ook weer aangaan. (Sandwich is heerlijk vers). Nog een stop waar we een kleine, rode zandheuvel op kunnen klimmen om Mount Connor goed te kunnen zien. De volgende grote rots aan de linkerkant is Ayers Rock. Het landschap is moeilijk te omschrijven, zo groots, zo kaal en toch ook weer niet, groen, maar ook droog, we zitten hier wel in een woestijn. Vijf uur na vertrek zijn we in Uluru, maar dan alleen nog maar in het gedeelte waar je de hotels vindt. Ayers Rock zelf zien we in de verte liggen, ver weg, en het is warm, tegen de 40gr, hoe komen we daar? NO WORRIES, alle passagiers en bagage worden uitgeladen bij een hotel en de receptioniste belt ons hotel. Het heet LONGITUDE 131* en even later worden we opgehaald...

Terwijl ik dit bericht maak, is het dinnertime, straks meer, we hebben van alles meegemaakt, maar eerst:

zonsondergang begroeten met een drankje en dineren onder de sterrenhemel met tekst en uitleg van de constellaties... tot later...