ZATERDAGAVOND 6 MAART 2009
Het concert is rond 16.00 afgelopen, we halen Wim's hoed op uit de garderobe en wandelen de zon weer in. We zoeken, niet moeilijk te raden, de oesterbar weer op, glaasje, hapje... De combinatie van sardientjes (filets) op plakjes biet, daaronder geroosterde paprika en bovenop een combi van zure room met wat mierikswortel is erg lekker, ga ik thuis ook een keertje maken!
We hebben vanmorgen een sushi restaurant in de buurt van ons hotel gezocht, YOSHII, omdat we alleen een antwoordapparaat konden inspreken, niet zo handig als je naar een concert gaat, lopen we er maar even langs. Een gezonneba(n)kte Hongaar heeft én plek en vertelt dat ze over ongeveer een kwartiertje opengaan. We lopen een blokje om, zien een hoedenzaak en tien minuten later ben ik voorzien van een hoofddeksel (je hoort volop om je heen: DON'T FORGET YOUR SUNSCREEN AND YOUR HAT) De sunscreen zit wel goed, elke dag faktor 70, Wim is al gedaald naar 55... Maar goed, de aanschaf is helemaal verantwoord: Australische ontwerpster, Helen Kaminsky, GROEN, want gemaakt van raffia en hij/zij kan tot een plat pakketje worden opgevouwen, handig als je toch al veel bagage hebt!
De hoek weer om en het restaurant weer in, alles ziet er donker en strak uit, grijs- en bruintinten, niet ons idee van gezellig. We mogen aan de sushibar zitten, rieten matje als placmat en eetstokjes liggen klaar. We hadden ons al afgevraagd waar dat witte kiezelsteentje voor was... eh, om je stokjes op te laten rusten als je even stopt met eten.... tja, deze minimalistische vondst was nieuw voor ons. Maar verder gaat 't tenslotte om wat er op je bordje komt, en dat is zo GOED, elk gerechtje is een kunstwerkje, zo mooi en ook nog eens vreselijk lekker. De sushi, onderdeel van het menu, worden voor onze ogen gemaakt, door een Japanner die best spraakzaam is. Hij geeft duidelijk aan wanneer we een sushi wel of juist niet in de soya mogen dippen. 't Is jammer dat ik geen foto's heb gemaakt, misschien gaan we nog een keer.
Nadat we het sushi restaurant verlaten, wandelen we in de schemering terug naar het hotel, via de kade Op verschillende plaatsen wordt muziek gemaakt/gezongen. Meestal met een grote bouwlamp erbij, die de cd's goed verlicht die je zou kunnen kopen... Wim gaat overstag voor panfluitmuziek uit Mexico en Equador, hier al vast een fragmentje.
o ja, het is hier vandaag MARDI GRAS, grote GAY AND LESBIAN PARADE in de stad vanavond, maar dat is een beetje teveel van het goede, volgende keer....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten