WAUW/WOW

ZATERDAG 7 MAART 2009

Het hotel heeft een heerlijk ontbijt en we zitten op de rand van binnen/buiten, krantje erbij en 't leuke vooruitzicht van een bijzonder concert vanmiddag.
We wandelen er naar toe, tikje minder "gekleed" dan eergisteren toen we naar de opera gingen, maar nog wel stijlvol natuurlijk... (nee, Wim heeft de afritsbroek NIET aan).
We nemen een glaasje bubbels omdat het toch een feestje is, en klimmen helemaal naar boven, we moeten naar DOOR 7, boven houdt iemand een hele verhandeling over de twee stukken die vanmiddag te horen zijn, maar ook het, gratis, programmaboekje geeft alle tekst en uitleg die je maar zou willen. We mogen na een paar minuten de zaal in, er zijn nog ongeveer 5 rijen stoelen achter ons, maar niemand hoeft tegen hoofden aan te kijken. Alle zitplaatsen hebben een geweldig zicht op het podium, je hebt het gevoel dat je er bovenop zit. Er kunnen maar liefst 2.690 mensen in! De akoustiek is verbluffend, dat iemand dat zo kan bedenken. Janine Jansen speelt het vioolconcert van Dvorak voor de pauze, en het is om stil van te worden...wat een gave!
De pauze hebben we gebruikt om trap af - wc - trap op te gaan...
Vladimir Ashkenazy geeft van te voren in een kort woordje wat uitleg over de tiende Symfonie van Shostakovich. Uitgebracht na de dood van Stalin, weerspiegelt dit stuk hoe het voor componisten (kunstenaars, maar waarschijnlijk voor iedereen) was onder het Stalinistische bewind. Stalin stierf 56 jaar geleden, op 5 maart, Ashkenazy vertelt dat hij toen aan zijn pianolerares vroeg of dingen zouden veranderen, ze durfde als antwoord alleen maar te FLUISTEREN dat er verandering zou komen . Het is een stuk dat je meteen als het ware helemaal bij de keel pakt en pas een uur later weer los laat, wat een passie!
We verbazen ons na afloop wel over het gedrag van veel bezoekers, sommigen gaan al weg vóór het slotakkoord en ook tijdens het applaus vertrekken er al veel. Snappen we helemaal niks van, er zijn zelfs mensen in ons rijtje die gewoon langs je kruipen (nee, we hebben niemand over de rand gekiept, alleen maar gedacht)

We wandelen de trap weer af en willen bij het verkooppunt een cd kopen van Janine,
JAMMER JAMMER JAMMER,
we zien nu pas dat ze er in de pauze was om te signeren, nog maar een keer naar een concert gaan?!