MAANDAG 23 MAART 2009
CAPE NATURALISTE LIGHTHOUSE, UITZICHT EN BEZOEKERSCENTRUM, NIET GROOT, MAAR WEL INFORMATIEF!
We hebben de vuurtoren bij Cape Naturaliste bezocht. Er is hier begin februari brand geweest, alle wandelpaden etc. zijn nog niet open, maar de vuurtoren mogen we wel in. We hebben een gids die zo snel praat dat ik het af en toe opgeef om het verhaal te volgen. Wel een spectaculair uitzicht, en nee, ik heb geen last van hoogtevrees, zolang er maar een hekje is! Vroeger had je als vuurtorenwachter niet echt een relaxte baan: je tekende voor twee jaar, je had altijd dienst, als je ziek was, werd je vrouw geacht het over te nemen. Er waren drie vuurtorenwachters, al dan niet met gezinnen, eens per twee weken kwam er post, provisie en ze verbouwden zoveel mogelijk zelf. Met paard en wagen kostte het 20 uur om in Busselton, het dichtsbijzijnde dorp te komen! De hele vuurtoren kwam als bouwpakket uit Engeland, werd in 1903 geopend, wordt nog steeds in werking gehouden voor het geval de sattelieten hun werk niet doen. De lamp weegt meer dan 5 ton en draait (als we het goed begrepen hebben) in of op een bad met kwik en dat kwik moest ook nog eens om de zoveel tijd gereinigd worden! Vroeger sjouwde de vuurtorenwachter eerst met walvisolie, later met kerosine trap op/af om het licht te kunnen laten branden. Het was al met al zwaar werk en niet al te best voor de gezondheid... eens in de twee jaar was er een 'medische keuring' , als je je naam kon schrijven was het ok... Nou dan hebben we nu te maken met veel meer arbo-regels!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten