VRIJDAG 13 MAART 2009
De tweede ochtend komt de wakeup call om 5.15! Slaperig douchen we snel en drinken in de lounge een kopje thee. De meisjes die gisteravond werkten, staan er vrolijk en fris bij.
Wij hebben gisteren, in de buitenlucht op het balkon, dit keer echt onder de sterrenhemel, heerlijk gegeten. We zaten met z'n tienen aan tafel en voordat we het wisten was het laat... zo laat dat ik niet eens meer op de wekker wilde kijken hóe laat. Wat zo fijn is aan onze tent: je kan de blinds omhoog doen, het raam open, het muskieten screen ervoor, en dan heerlijk naar de wind en krekels luisteren (maar voor je het weet, lig je al te slapen...)
Nog voor half zes zijn we op weg, nu om de zonsopgang mee te maken bij Ayers Rock/Uluru (de aboriginal naam voor deze rotspartij) We hebben weer een andere gids & chauffeur, maar ze zijn allemaal even welbespraakt, zonder dat ze overheersend aanwezig zijn. We krijgen veel te horen over de spirituele betekenis van deze plek voor de aboriginals. In hun cultuur wordt alle kennis, overgebracht door verhalen. Een paar daarvan krijgen wij dus te horen, terwijl we rond de voet van de rots lopen, een wandeling van ong. anderhalf uur. Op sommige plekken zijn er zgn. waterholes, als het regent, stromen deze vol, en een paar bevatten nog water. Ongelooflijk als je bedenkt dat het hier overdag erg warm is. Er is vrij veel begroeiïng, bomen, struiken, b.v. de bush fig en de bush plum. Je leven zou er vanaf kunnen hangen als je water nodig had. De natuur is hier zo complex, de aboriginals weten precies hóe ze hier kunnen overleven. Er zijn binnen hun gemeenschappen (er zijn verschillende stammen) veel problemen, b.v. door gebruik van alcohol, verdovende middelen en het niet meer doorgeven van kennis & vaardigheden aan de jeugd.
De zon komt stralend op en er is een lekker briesje, we zijn echt niet de enige groep die al onderweg is, maar je kan het niet echt druk noemen. Bij een picknick plaats wordt weer een klein ontbijt verzorgd, wat wil je nog meer! (fruit, koffie/thee, croissants en damper bread, wel een aangepaste 2009 versie, maar het lijkt op het brood wat hier vroeger gebakken werd )
Tegen half 11 zijn we terug bij Longitude 131* en is er alweer een ontbijt! Daarna is het opfrissen en de laatste spullen inpakken. Nog even wat mailtjes versturen, we worden om half een weggebracht naar de "bushalte". Ook al zijn we uitgecheckt, er komt wel drie keer iemand vragen of we niet nog willen lunchen vóór vertrek of misschien nog iets willen drinken! Niks zakelijkheid, alleen maar hartelijke mensen, die zelfs nu al weten of je graag een tomatensapje drinkt (Wim) of een cappuchino. Hartelijk afscheid genomen van Beat en Marianne, adressen en telefoonnummers uitgewisseld en beloofd om elkaar in Nederland, Zwitserland of Noorwegen te treffen. Het is net alsof je van vrienden afscheid neemt die je al jaren kent.
De busreis terug is vermoeiend, we vonden het meer dan de moeite waard, maar het is niet erg om morgen weer verder te reizen. We overnachten in hetzelfde hotel, eten een klein hapje en gaan vroeg naar bed!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten