ZATERDAG 14 MAART 2009
Het gaat allemaal zo relaxed hier, je wordt opgehaald bij je hotel, chauffeur met humor op de vroege morgen (you don't have to worry about being on time, the flight from Darwin is always late), koffers ingeladen, nog wat meer passagiers opgehaald en de rit naar het vliegveld duurt maar een goed half uur. Voor de vlucht naar Perth zijn er vanmorgen niet veel passagiers. Ook dit keer gaat al onze bagage in één keer door, zonder ook maar een opmerking over bijbetalen!
We hebben de laatste dagen ook Nederlanders getroffen die in Zuid-Afrika wonen, en met hen praten we nog wat voor vertrek. Een vlucht zonder problemen, en in Perth staan we voor we het weten met onze spullen voor de balie van Europcar. Géén lange rijen, alle formaliteiten zijn zo geregeld. Met de sleutels buiten op zoek naar onze 4WD ... tjonge, daar hadden we met de hele familie gemakkelijk ingepast! (foto's komen nog!). De route naar ons verblijf, Cape Lodge in Yallingup, heb ik bij de hand en volgens het papiertje hebben we ongeveer 3 á 4 uur nodig. Wim heeft even tijd nodig om te onthouden aan welke kant van het stuur de richtingaanwijzer zit, we zien verschillende keren de ruitenwisser voorbij komen...we blijven wel aan de goede kant van de weg en dat valt met deze auto helemaal niet mee. Het is een Nissan en het kost heel wat om gewoon op de weg te blijven, Wim heeft er een uitgesproken mening over....
Onderweg een korte stop in Mandurah, weer een soort Zandvoortachtige plaats. We zitten aan de rand van een boulevard en kijken op de oceaan. Dat is dan ook het enige goede, we zijn moe en moeten even iets eten, maar we kiezen net het verkeerde eettentje. Een soort verlopen Italiaans restaurant, we bestellen een salade met gerookte zalm en ondanks de dode vliegen in de vensterbank wil Wim hier toch oesters bestellen.... Tja, ze zijn taai, ingevroren en nog niet helemaal ontdooid, niet te eten... hij moet ze later nog betalen ook! Het is een kwestie van snel wegwezen hier!
Het landschap is hier trouwens compleet anders dan waar we vandaan komen. Veel bomen, best veel groen, glooiend landschap, steeds meer wijngaarden als we zuidelijker komen. Het lijkt wel een beetje op Toscane, maar je weet dat je vlak langs de Indische oceaan rijdt. Er is niet veel verkeer, misschien ook omdat het zaterdagmiddag is. Alle aanwijzingen kloppen precies, zelfs de reistijd. Vriendelijke ontvangst en al snel zijn we in een mooie suite, met 'n eigen terrasje +gemakkelijke stoelen, Wim zit er al snel met een meer dan verdiend pilsje.
De lodge ligt in een mooi aangelegd park, de kamers zijn in verschillende gebouwen, er zijn vijvers, veel groen, veel vogels, alles ziet er mooi verzorgd uit, en het is er vooral heel rustig. Een beetje rust & uitslapen, daar zijn we wel aan toe, het waren een paar drukke, warme en lange dagen sinds ons vertrek uit Sydney. Het is hier qua temperatuur heerlijk, niet meer zo afmattend warm, maar gewoon wat wij een lekker zomers temperatuurtje zouden noemen.
We hebben hier geen netwerk voor onze mobieltjes, maar met de vaste telefoon lukt het ook prima om even met Bente te bellen. Ze kan bijna niet wachten tot ze morgen jarig is, de slingers en ballonnen zijn er al, en ze gaat naar de MegaMindyMusical, kan je het nog leuker hebben op je verjaardag? We beloven morgen weer te bellen, om dan echt te kunnen feliciteren.
Het restaurant heeft een kok die elke dag weer kookt met verse produkten uit de omgeving.
Wim probeert vooraf 3 oesters, ze zijn prima, dus bestelt hij er nog wat als voorgerecht! Veel personeel uit Frankrijk, leuk om weer eens een heel ander accent te horen. Het is deze vakantie nog niet eerder gebeurd, maar we zijn te moe om onze fles wijn (de eerste) leeg te drinken. We reserveren alvast een tafel voor morgen en dan, nog voor tien uur naar bed. Ook hier kunnen de ramen en deuren lekker open, er zijn horren, dus geen last van stekende beesten.
Morgen uitslapen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten